donderdag 14 december 2017

Fussili boerenkool, voor als je geen aardappels lust


Hoi! Hier, een heel kort recept zonder geouwehoer. Ik heb de ingrediënten vet gedrukt voor je boodschappenlijst als je die wil maken. Als je niet van boerenkool houdt kun je ook iets anders maken. Als je niet van fussili houdt kun je ook macaroni of spaghetti gebruiken. Als je niet van aardappels houdt maar wel van boerenkool en pasta dan is dit je recept. Oh wacht, dit zou ik niet doen, ouwehoeren. Oké. Komt ie.

Water aan de kook brengen voor fussili voor twee personen.

Olijfolie heet laten worden in een koekenpan.
150 gram gesnipperde rode ui in de olie fruiten.
200 gram kastanjechampignonschijfjes 5 minuten op hoog vuur en al roerend meebakken.
Een paar takjes tijm toevoegen.
Blussen met een flinke slok rode wijn.
100 milliliter heet water erbij gieten.
Roeren.
1 speculaasje en 1 bouillonblokje boven de pan verkruimelen.
Roeren.
Laten pruttelen op een zacht vuurtje.


Andere pan op het vuur zetten.
Hierin 175 gram gekruid veganistisch gehakt samen met flinke snuffen kaneel en extra zout (als je wil) bakken in hete olie.

Nog een andere pan op het vuur zetten.
500 gram boerenkool bakken in hete olijfolie, telkens een kleine portie laten slinken voor je de volgende portie toevoegt, totdat alle kool gebakken en geslonken is. Duurt lang ja, voeg eventueel een beetje water toe.


Doe de fussilli in het kokende water.
Laat de fussilli gaar koken.
Giet de fussilli af en roer haar door de boerenkool.
Roer de saus ook door de boerenkool.
Roer het gehakt ook door de boerenkool.
Bezout en bepeper het gerecht bij als je dat nodig vindt.
Schep op.
Eet.
Kauw flink.
Geniet ervan.
Schep nog eens op.
En nog eens.
En nog eens.
En dan.
Naar bed.
Welterusten.


Als je niet direct na het eten naar bed wordt gestuurd kun je ook nog even in een boek lezen, een spelletje doen of in bad gaan of andere dingen weet ik veel kijk maar waar je zin in hebt, jouw leven!

Doei!

dinsdag 12 december 2017

Koken met Janna. Wortelpotje met bonenschoteltje en avocadomayonaise in een wrap.


Hoi! Koken samen met kinderen is tof. Ze zeggen dingen als:

Het mag wel iets zachter, het vuur, anders wordt het straks te heet en dan moeten we heel lang wachten. Maar het is wel leuk dat je dan nog even kan spelen. 
Janna, 5 jaar.

Samen met Janna maakte ik een wortelpotje dat vergezeld van een avocadomayonaise en een bonenmaisschoteltje een lekkere smaakcombinatie in een opgerolde wrap bleek te zijn. Het ging zo.

Ik raspte en waste de penen en Janna sneed ze in schijfjes. Ik hakte een ui en een schone knol venkel in stukjes en zette alvast een pan op het fornuis. Hoog vuur. Olijfolie in de pan, ui erbij en fruiten maar.  Janna schoof een stoel bij het fornuis, ging daar op staan en schoof samen met mij de venkelstukjes zo van de snijplank de pan met ui in.

Nadat Janna drie minuutjes roerde, lieten we de wortelstukjes ook in de pan glippen. Terwijl Janna doorroerde en ik het vuur wat middelhoger zette, dus eigenlijk lager zette, overlegden we over de smaakmakers. We werden het eens en ik strooide met kurkuma, kaneel en laos. Op gevoel. Janna proefde een stukje uit de pan gehaalde en afgekoelde wortel en strooide hier en daar nog wat meer van de genoemde specerijen over de wortel en venkel. Ook allemaal op gevoel. Dille. Dacht ik. En ik liet Janna het gedroogde tuinkruidje ruiken. Ja. Zei Janna. Dille ging er ook door. Weer op gevoel. Tot slot roerden we er een verkruimeld blokje bouillon en een klein glaasje water doorheen.


Terwijl dit alles pruttelde op een zacht vuurtje prakte Janna twee avocado's en mengde ik in een pan: maïs, zwarte bonen, gepelde tomaat, kaneel, kurkuma en laos goed door elkaar op een matig vuurtje. Ik verkruimelde ook hier weer een bouillonblokje doorheen en mengde alles goed. Een handje zilveruitjes en een kinderhandje verkruimelde pepernootjes voegden we nog toe en ook dit potje bleef pruttelen op een zacht vuurtje.


Janna sneed een halve zoete puntpaprika in kleine stukjes, ik sneed die stukjes weer in hele kleine stukjes en deze roerden we door de geprakte avocado. We maakten de avocadonaise af met zout, knoflookpoeder, olijfolie en witte balsamicoazijn. De hoeveelheden? Die bepaalden we weer op gevoel en door tussendoor telkens even te proeven. Janna is hier goed in. Ik ook wel.

We riepen Janna's zusje, papa en mama en mijn man erbij. Zij dekten de tafel en verwarmden de wraps. We smikkelden met zijn allen en complimenteerden Janna met haar snij-, kook- en smaakkunsten.


We maakten er trouwens ook nog een salade bij. Als je ook een salade erbij wilt serveren geven Janna en ik je daarin helemaal de vrije hand, succes!

Doei!

Ingrediënten voor het wortelpotje:
- 600 gram penen
- 1 ui
- 1 knol venkel
- 1 plantaardig bouillonblokje
- gemalen kurkuma
- kaneelpoeder
- gemalen laos
- gedroogde dille
- olie
- goed gevoel voor smaken
Ingrediënten voor het bonenschoteltje:
- 1 blik mais
- 1 blik zwarte bonen
- 1 blik gepelde tomaten
- kaneel, laos en kurkuma
- 1 blokje bouillon
- 1 handje zilveruitjes
- 1 handje pepernoten (speculaasjes doen de truc ook)
- goed gevoel voor smaken
Ingrediënten voor de avocadomayonaise:
- 2 avocado's
- zout
- knoflookpoeder
- 1/2 zoete puntpaprika
- olijfolie
- witte balsamicoazijn
- goed gevoel voor smaken






zondag 10 december 2017

Sneeuwballetjes en hun effecten. Dadelballetjes met studentenhaver en cacaonibs.


Hoi! Sneeuw! Hiep hoi! De mooie herfstblaadjes zijn net van de bomen gevallen dus dan is het tijd voor sneeuw. Zo blijft de wereld mooi. Geïnspireerd door alle sneeuwpret die ik voorbij zag komen op internet maak ik vandaag sneeuwballetjes. Er worden voor dit gerecht geen echtgenoten in de vrieskou gezet, wees gerust, ik rol gewoon zoete balletjes van studentenhaver, dadels en cacaonibs. Heeft eigenlijk niks met sneeuw te maken nee, dat sneeuwelement komt nog.

In ieder geval laat ik:
- 116 gram dadels zonder pit,
- 116 gram studentenhaver,
- 1 eetlepel cacaonibs en
- 1 eetlepel walnotenolie

een paar minuten in de hakmolen draaien tot alles helemaal verkruimeld en zacht is. Dan kneed en draai ik met mijn blote schone handen tien balletjes van het spulletje. En, nu komt het, het sneeuwbaleffect: Ik rol ieder balletje even door wat geraspte kokos.


Dat is geen spreekwoordelijk sneeuwbaleffect maar wel een letterlijk sneeuwbaleffect, klopt. Spreekwoordelijk moeten van mijn sneeuwballetjes bijvoorbeeld weer andere sneeuwballetjes komen en nog weer meer en meer totdat en heel groot gebied van de wereld is overspoeld met zoete sneeuwballetjes. Dus ga maar aan de slag en maak sneeuwballetjes. Overigens klopt het helemaal niet dat een sneeuwbal alleen maar steeds groter wordt wanneer die naar beneden rolt, dat stopt al na een paar meter door de wrijvingsweerstand van de sneeuw (heb ik opgezocht, zie wiki), dus die hele uitdrukking is een stripverhaal en míjn sneeuwbaleffect komt beter overeen met welke werkelijkheid dan ook dus die sneeuwballetjes zijn lekker.

Sneeuwpopeffectje
Ik laat ze nog even opstijven in de koelkast voor ik ze serveer trouwens, Als je er daarna eentje van eet eet je ook een volgende en weer een volgende en een volgende en zo verder en dan zijn ze op.

Of ik neem een sneeuwbal, dan wil hij er ook een en hij ook etcetera etcetera.












Doei!

woensdag 29 november 2017

Voor een koude quiche thuiskomen


Hoi!

Thuiskomen voor een koude quiche.

Kom je snel naar huis? Ik heb koude quiche!

Nou ja dan kan ie ook niet koud worden hè, dus kan ik net zo goed rustig aan doen of niet!?

Ja maar de soep is wel nog heet nu.

Oh ok, tot zo.

Iemand vroeg mij laatst of ik een goed recept voor veganistische quiche wist. Ik realiseerde me dat ik zelf nog niet eerder quiche gemaakt heb sinds ik plantaardig leef. Ik gaf de goede man, het was een man, de horecaman van mijn werk om precies te zijn, een recept dat ik vond op de site van de vegan challenge. Vervolgens raakte ik geïnspireerd door dat recept en in combinatie met het recept van de originele quiche Lorraine maakte ik mijn eerste vegane quiche Lorraine met een vulling van tofu, kala namak en zongedroogde tomaten. Het bezoek dat ik de taart voorschotelde was enthousiast. Denk ik.


Ik ben geen tofuliefhebber noch een quicheliefhebber dus ik wil een ander soort quiche. Liever één die niet echt naar quiche smaakt. Ik maak vandaag een koude quiche met een korst van bladerdeeg, wel zo makkelijk, en met een vulling van haverroom, vet! Haverroom? Maar dat loopt er toch zo uit, uit zo'n korst, dat is toch veel te vloeibaar? Jahaaa, maar daar heb ik iets op gevonden: agaragar! De plantaardige gelatinevervanger. Kom, we gaan aan de slag. Ik gebruik een kleine ronde bakvorm (doorsnee 17 cm) voor deze quiche want we eten met zijn tweetjes. De ingrediënten zijn:

- 4 ontdooide plakjes diervriendelijk bladerdeeg (die van Koopmans bijvoorbeeld)
- 250 milliliter haverroom (in de supermarkt vind je die  bij de plantaardige houdbare melkvervangers)
- 1 flinke theelepel agaragar
- 4 zongedroogde tomaatjes uit de olie, in kleine stukjes gesneden
- 4 theelepels zwarte olijvenplakjes
- 2 theelepeltjes kappertjes
- 2 eetlepels edelgistvlokken
- nootmuskaat naar smaak
- knoflookpoeder naar smaak
- zout naar smaak en gezondheid
- olie of plantaardige boter om de vorm in te vetten
- droge bonen om de vorm te bakken

De oven verwarmt voor naar 200 graden Celsius. De vorm vet ik in met sojabakboter en bekleed ik met het bladerdeeg.


Ik bedek het deeg met aluminiumfolie en vul deze met droge sojabonen. De schaal gaat tien minuten de voorverwarmde oven in. Daarna haal ik de bonen en de folie weg en bakt het deeg nog tien minuten. Ik betwijfel of de bonen zin hebben gehad want de deegkorst ziet er alsnog heel fluffy opgezwollen uit. Als een dikke teddybeer die zin heeft in bonen.


In een steelpannetje giet ik de haverroom en daar roer ik de agaragar doorheen. Langzaam breng ik het goedje aan de kook. Wanneer het kookt laat ik het twee minuten doorkoken terwijl ik constant blijf roeren met mijn garde. Nu laat ik het een klein beetje afkoelen maar niet langer dan een paar minuutjes. Ik meng zongedroogde tomatenstukjes, olijvenplakjes, kappertjes, gistvlokken, nootmuskaat, knoflookpoeder en zout goed door de room en schenk de vulling in de deegkorst.

Na een uur of vier afkoelen in de koelkast is de room wel genoeg opgestijfd en kan de smaaktest beginnen. Het plaatje is alvast mooi.


Míjn man vindt de quiche verrukkelijk. Ik vind hem voor een quiche wel ok. (De quiche dan hè. Niet mijn man. Mijn man vind ik voor een quiche niet echt ok.) Máár! Ik ben nooit een quicheliefhebber geweest dus dit alles bewijst alleen maar dat de quiche geslaagd is:

- Ik hou niet van quiche
- Mijn man houdt erg veel van quiche
- Ik vind deze quiche voor een quiche best ok maar ik hou er gewoon niet zo van dus mèh!
- Als ík de quiche verrukkelijk had gevonden zou de quiche niet naar quiche gesmaakt hebben
- Mijn man vindt deze quiche verrukkelijk
- Ik hou erg veel van mijn man en veel minder van quiche
- Mijn man is een zeer mislukte quiche
- Mijn haverroomquiche is fantastisch goed gelukt

Mooi beredeneerd lekker hè? Mijn man! Eh. Mijn quiche!

Doei!











donderdag 23 november 2017

Zuurkoolstamppot met peer en een kruidkoek champignonsaus


Hoi! Stevige temperaturen vragen om stevige stamppotten met dikke sauzen, of niet dan? Stevige temperaturen? Ik weet ook niet helemaal wat ik bedoel nee. Alles voor de klank. Ik geef ook niet zo veel om betekenis. Als het maar voelt. Ik bedoel denk ik dat het weer wat kouder is geworden en dat je daardoor wat meer energie kwijt bent aan het warm houden van je lichaam, de verwarming wat hoger zet en wat steviger eet.

Of ik bedoel dat ik de temperaturen wat aan de zware kant vind. Ik zal de temperaturen dan ook niet te eten vragen wanneer ik deze stevige kost serveer. Of jawel, wie ben ik om te bepalen wat de temperaturen wel en niet eten. Als zij stevig willen eten en stevig willen zijn dan is dat mooi. Als ze aan de lijn willen doen kunnen ze zelf mijn uitnodiging afslaan. Hun leven, hun keuze. Ben benieuwd welke temperaturen er straks aanschuiven.


Ingrediënten voor de stamppot voor twee personen:
- 500 gram aardappels, geschild en in stukken gesneden
- 500 gram zuurkool, uit een zak
- 1 eetlepel walnotenazijn
- 1 eetlepel speltsiroop
- 1 peer, geschild en in stukjes gesneden
- 1 handje rozijntjes
- gemalen kruidnagel
- gemalen kaneel
- zout
Voor de saus:
- 1 gesnipperde ui
- 1 fijngesneden teen knoflook
- 1 bak champignons (250 gram) schoongeschrobt en in schijfjes gesneden
- (olijf)olie om in te bakken
- 1 scheut balsamico azijn
- 1 bouillonblokjes
- 1 eetlepel speltsiroop
- 1 half plakje kruidkoek
- zwarte peper

Kook die aardappels maar gaar. En die zuurkool kan in een andere pan samen met de walnotenazijn (of andere azijn), twee eetlepels speltsiroop, drie eetlepels water, de stukjes peer, de rozijntjes, kaneel, kruidnagel en wat zout naar smaak. Laat maar garen en maak intussen de saus.

Fruit ui en knoflook en keil de champignonschijfjes erbij. Bak even goed door voordat je de scheut balsamico de boel laat afkoelen. Een glas water erbij en een bouillonblokje en er mag weer geroerd worden. Er kan een eetlepel speltsiroop en een half plakje verkruimelde kruidkoek bij nu en het zal je niet verbazen dat je wel weer even mag roeren hè? Nog even door pruttelen en het is klaar.


Giet de aardappels maar af en stamp ze fijn. Meng ze met de zuurkool en serveer de schotel met de saus. Dag binnentemperatuur van negentieneneenhalve graden, ook een bordje ja?

Doei!

woensdag 15 november 2017

Spruitjes, kastanjes en pastinaak, een herfstgouden knuffelcombinatie


Hoi! Soms wil je knuffelen en worstelen tegelijk. Met je geliefde. Ik wel. Knorstelen noem ik dat. Of wuffelen*, ligt aan de sfeer. Herfstsfeer past zowel bij knorstelen als bij wuffelen, herfstig eten ook. Kastanje en spruitjes zijn erg knorstelig. Als je die combinatie proeft wil je wuffelen, toch? Zeker als er ook nog pastinaak bij komt kijken, dan wordt het helemaal gezellig en knuffelig! Dus hier, een warm troetelreceptje voor twee voor bij een knappend haardvuurtje en een zwoel rood wijntje.

Ingrediënten:
- 500 gram spruiten, gekapt, geknipt en gewassen
- 500 gram pastinaak, in frietvorm gesneden, als je wil, andere vormen zijn ook leuk, geen vormisme van mijn kant hoor, nee nee
- 1 centimeter of meer verse peper in ringetjes
- 1 ui in snippers
- 1 teen knoflook, fijngesneden
- 250 gram gekookte kastanjes
- geraspte nootmuskaat
- gemalen kruidnagel
- gemalen kaneel
- 1 klots balsamico
- 125 milliliter havermelk
- zout
- (olijf)olie om in te bakken
- verse bieslook

Die spruitjes laat je eerst even  een minuut of zeven, acht, voorknorstelen in kokend water, tot ze er net niet gaar genoeg van zijn. Hetzelfde wuffelproces ondergaat de geschilde en in (friet)vorm gesneden pastinaak, in een andere pan dan die van de spruitjes weliswaar. Spruitjes en pastinaak zijn niet in de stemming om elkaar in de pan te knuffelen vandaag. De pastinaak kookt wel door tot ie bijtbaar gaar is (kwartiertje ongeveer), dus je kunt hem ook wat later op het vuur zetten, logistiekgewijs.

Na het in wat olie aanfruiten van ui, knoflook en verse peper kunnen de spruitjes, na het afgieten, meebakken in hun pan. Gezellig. Ook de gekookte kastanjes gaan erbij en wat nootmuskaat, kruidnagel en kaneel. Blus die vrijpartij maar af met een klots balsamico. Nog steeds te heet? Tuurlijk, dat krijg je van dat geknorstel! Hop, havermelk erbij en laten sudderen maar! Sudderen, klinkt ook wel wuffelig hè?


Kun je ondertussen de gaar geknuffelde pastinaak afgieten en bestrooien met peper, zout en bieslook.

En daarna kan de tafel gedekt, kunnen de pannen op tafel en knorstelen maar. Of wuffelen. Maar niet te lang, anders wordt al dat lekkere eten koud, malloot!

Doei!

*knor·ste·len (knorstelde, heeft geknorsteld) /  wuf·fe·len (wuffelde, heeft gewuffeld)1knuffelworstelen of worstelknuffelen. Vaak gebezigd onder geliefden. Mee oppassen in de keuken



donderdag 9 november 2017

Gehaktschijven in bokbierjus


Hoi! Tot mijn grote genoegen liggen er allemaal nieuwe vegane vlees- en visvervangers bij mijn lokale grootsupermarktvertier. Ik nam gehaktschijven mee. Deze schijven zijn van het merk Vegafit en hebben een basis van tarwe-eiwitten. Ik ga ze bakken met een bokbierjus. Hier zijn de ingrediënten, in chronologische volgorde:

- 1,5 eetlepel olijfolie om in te bakken
- 1 gesnipperde ui
- 1 teen knoflook in kleine stukjes
- 2 vegane gehaktschijven
- 1 ontvelde tomaat in kleine stukjes
- 1 verkruimeld plantaardig bouillonblokjes
- 1 flinke slok bokbier naar keuze
- 1 klein glaasje water

Ik zal de bereidingswijze nog even uitleggen ook. Verhit olie, fruit ui, fruit ook knoflook, leg gehaktschijven erbij, bak beide schijven aan beide kanten even aan, voeg tomaatstukjes toe, roer even, strooi verkruimeld bouillonblokje eroverheen, giet slok bier erbij, roer weer, voeg water toe, roer nogmaals, laat sudderen en drink rest van bier op als je wil.


Maak er stamppot geroerbakte andijvie bij, anders hou je dadelijk nog jus over en dat wil ik niet hebben. Kook aardappels, fruit ui en knoflook aan in hete olijfolie, roerbak andijvie handje voor handje toevoegend in de pan, strooi met zout en peper, giet aardappels af, stamp ze tot pot met wat van hun eigen kookvocht, roer er zout en een klein eetlepeltje sojaboter door, schep de dappels door de dijvie en daar heb je een lekkere pan andijviestamppot om je jus op te klatsen.


Ook van de stamppot even de bestampdelen in volgorde van receptuurtijd:
- 600 gram geschilde aardappels
- 1,5 eetlepel olijfolie
- 1 ui in snippers
- 1 fijngesneden teen knoflook
- 400 gram gesneden en gewassen andijvie
- zout
- peper
-kookvocht van aardappels
- zout
- 1 eetlepeltje sojaboter

De gehaktschijven? Lekker! De andijviestamppot? Lekker! De bokbierjus? Lekker! De stamppot met de jus? Keizerlekker! De gehaktschijven met de bokbierjus? Allerlekker van de wereld en daarbuiten!

Doei!


zondag 5 november 2017

Frozen yogurt: Mango- en speculaaspinda-ijs van sojayoghurt.


Hoi! Loei lekker! Las ik op het raam van een yoghurtbarachtige winkel. Ze verkochten daar yoghurtdingen gemaakt van koemelk. Ik geef je vandaag twee eenvoudige ijsreceptjes met sojayoghurt. Zo kunnen die koeien tenminste met recht lekker loeien.

Omdat frozen yogurt een slap excuus voor ijs is geef ik je één heel gezond recept. Over dit recept zei mijn man: ja best lekker, maar er had ook best wat extra suiker of agavesiroop doorheen gemogen. Die keuze kun je dus nog maken. Maar simpeler wordt het niet:

- het vruchtvlees van 1 mango
- 200 milliliter sojayoghurt

in de keukenmachine mixen en mengen met behulp van het ronddraaiende hakmesje. Keukenmachinekom goed afgedekt een uur in de vriezer zetten, nogmaals mixen en mengen, nog een uur vriezen, nog een ronde mixen en mengen, dan overdoen in een afsluitbare vriezergeschikte bak, een paar uur of een nacht laten opvriezen en voilà, je bevroren mangoyoghurt is klaar!


En ik vind het mangoyoghurtijs wel lekker en ook zoet genoeg trouwens. Maar mijn man is veganist, dus ik kan het van hem hebben. Ken je die uitdrukking? If he ain't vegan let that man go? Man go, mango? Snap je? Niet van mezelf hoor deze, het is een onder veganisten veel geposte meme met een afbeelding van een mango in plaats van de woorden man go. Loei grappig. Voor vegans dan hè, voor vegans. Bitterzoet grappig.

Het tweede recept is vetter. Vetter en zoeter:

- 67 gram speculaas (ja ik had twee brokken over, die heb ik maar even gewogen ten bate van het recept)
- 1 dikke vette eetlepel pindakaas
- 4 dikke vette eetlepels sojayoghurt

De speculaasbrokken heb ik tot kruimeltjes gevijzeld en daarna gemengd met de pindakaas en de sojayoghurt in drie met keukenfolie beklede kleine kommetjes gestouwd. De kommetjes dekte ik aan de bovenkant ook toe met de folie en zette ik in de vriezer. En na een uur of vier, vijf heb ik dan drie ijskoeken die smaken naar ijscandybars! En dat is loei lekker, vindt ook mijn man. Oh en het ziet er ook nog eens heel pront uit als je zo'n kommetjeskoekje opdient met een aardbei erbovenop, ik zeg verder niks.


Mijn man zei verder ook niets.


Doei!










woensdag 1 november 2017

Steaks? Paprikasaus!


Hoi! Steaks! Ja het is vakantie en we laten de teugels even lekker vieren en eten gewoon effe een lekkere steak om weer helemaal op krachten te komen. Rustig maar, niet schrikken. De steaks zijn plantaardig. We namen ze mee uit een Duitse supermarkt. Ze zijn van het merk Vegafit en smaken lekker naar frikandellen, berehappen en pikanto's. Ja ik hield van die smaken ja. Ik ben veganist vanwege mijn huilende geweten. Genoeg over mij nu. De steaks. Wat maak ik daarbij? Paprikasaus! Waarvan? Hiervan:

- 3 sjalotten
- 2 teentjes knoflook
- 2 rode paprika's
- 2 eetlepels zonnebloemolie
- 2 theelepels gedroogde oregano
- 1 theelepel gemalen kaneel
- 1 pak passata
- 1 eetlepel (zoete) grove mosterd
- zout
- zwarte peper

Nadat ze in stukjes zijn gesneden fruit ik de sjalotten, knoflook en paprika's goed aan in twee eetlepels zonnebloemolie. Ik strooi er oregano en kaneel overheen en giet de passata uit het pak de pan in. Dan voeg ik zout toe naar smaak, plus een eetlepel zoete Beierse mosterd en zwarte peper en ik laat de boel zachtjes sudderen met een deksel op de pan terwijl ik tarly laat koken en de steaks bruin bak in hete zonnebloemolie.


Een restje van het avondeten van gisteren ging vandaag al hobbelend in een tas op mijn rug de grens tussen Wildemann en Zellerfeld over, en ook weer terug.  We aten het tijdens onze wandeling niet op. We hadden toch ook brood bij ons en geen lepel of vork dus dan laat maar. Maar net als de Scandinavische sterke drank Linie Aquavit lekkerder smaakt als ie de evenaar over is gevaren en weer terug, is onze aubergine-, linzen -, tomatenschotel ook veel lekkerder nadat ie de grens tussen Wildemann en Zellerfeld twee keer is gepasseerd. Dus je raadt het al. We leggen de restjes op blaadjes baby romaine sla en strooien er nog extra tomaat overheen en we hebben een lekker slaatje ernaast. Waarnaast?


Naast de steaks en de tarly die we overgieten met onze rijk smakende rode paprikasaus.

Mjam!


Doei!

donderdag 26 oktober 2017

Fluwelen kastanjekoekjes


Hoi! Nou ja zeg, zo'n herfst in de Harz, het inspireert me wel hoor. Ik kook, ik bak, ik blog, ik teken en ik bewerk foto's dat het een lieve lust is. En een lieve lust is het. Kunst om de kunst, maken om het maken, lekker losgaan. Hoppa!

Zo keek ik net na het eten recht in de ingevallen gezichtjes van een heleboel van die gekookte en vervolgens vacuüm verpakte kastanjes. Ik dacht jee wat zielig, ik moet jullie bevrijden. En ik knipte het plastic los. Open. Los is in dit geval ook correct en niet alleen een Twentse uitdrukking: Het kunststofje plopte los en de kastanjegezichtjes die eruit rolden zogen zichzelf weer vol met leven.

Ik maak daar direct weer een einde aan, geïnspireerd als ik ben door kaalvallende bomen, dode bladeren en verdronken paddenstoelen. De kastanjes verkruimel, druk en kneed ik tot een deegje. Ik rasp de helft van een klein geschild appeltje en snijd de andere helft in kleine stukjes. Een theelepeltje gemalen kaneel, een grote eetlepel kandijsuiker, een hand vol rozijntjes en een eetlepel zonnebloemolie gaan samen met alle appelsubstanties door het deegje en ik kneed en boetseer er een flinke rol van. De rol snijd ik in tien plakjes en die plakjes leg ik weer op een bakplaat bekleed met bakpapier. De heteluchtoven is inmiddels voorverwarmd naar 190 graden Celsius. De bakplaat kan erin.


Tomtiedomptiedom, wat zal ik nu weer eens gaan doen? Oh ja, bloggen over kastanjekoekjes terwijl ik op ze wacht. Zouden ze wel lekker smaken? Dat zien we zo wel, ik haal ze uit de oven, na zeventien minuten is dat. Afkoelen maar koekies, blog ik verder, oh wacht, waarover nu dan? Oké, ik zet thee. Voor bij de koekjes zo. En ik knuffel wat met mijn man in de tussentijd.

Ja zeg, ze zijn verrukkelijk, de koekjes. Lekker zacht ook. Fluweelzacht. Ze smelten op je tong. Kastanjekoekjes. Doe mij er nog maar een. Of twee. Of...


Ik krijg ze niet makkelijk mooi op de foto, ach, je kunt niet altijd alles hebben. Ze lijken een beetje op de stalagnieten die ik gisteren in een druipsteengrot zag. Maar alleen qua gezicht hè, alleen qua gezicht.

Doei!

PS Bij het ontbijt at ik een kastanjekoekje met aardbeienjam, alsof het koekje een scone was, aanrader!

Ingrediënten voor tien koekjes, nou ja dat aantal hangt ook af van hoe groot je de koekjes maakt, je kunt er van deze hoeveelheden ingrediënten ook meer of minder maken, in ieder geval hield ik er tien koekjes aan over:
- 250 gram voorgekookte kastanjes
- 1 appeltje
- 1 theelepeltje gemalen kaneel
- 1 eetlepel kandijsuiker
- 1 eetlepel zonnebloemolie
- 1 handje rozijnen






woensdag 25 oktober 2017

Eng en lief, de Bospompoenman. Gebakken pompoen met havervlokken en kandijsuiker. Voor bij spaghetti.

Hoi! Een herfstblaadje kruipt als een diertje over het bospaadje. Aan de overkant van de kloof sijpelt een stroompje steeds groter wordend van de berg af. Beneden plonst de waterval in het beekje. Hier en daar goudklatert een geelgebladerde berk als een zomerzon tegen de donkergroene naaldreuzen. Struinend langs roodgouden bladerdekjes laat ik me leiden door paddenstoeltjes in modderpoeltjes en verken ik de herfst in de Harz.


AAAAAAARGH NEEEE HEB IK DAT WEER! De Bospompoenman! Ik race naar de dichtstbijzijnde woudreus en klim naar de top. (Ze zeggen dat de Bospompoenman niet kan klimmen.)

En nu dan?

Ting!

Een appje? Nu? Van wie dan? Het bericht luidt als volgt:

Pompoenstukjes gemengd met uisnippers, kleine knoflookstukjes, zonnebloemolie, laos, peper, zout, edelgist, havervlokken en kandijsuiker op een bakplaat 10 minuten in de heteluchtoven, 220 graden, dan even omscheppen, oven naar 180 graden terugdraaien en nog 7 minuten laten garen. Kom uit de boom en je krijgt de ingrediënten, mits ik mag meeëten, ik heb honger. xoxo de Bospompoenman



Ik klauter weer naar de bosgrond terug en maak kennis met de Bospompoenman. Hij is best aardig. "Normaal ben ik ook wel eng en gevaarlijk" zegt hij, "maar ik heb gewoon echt veel lekkere trek dus kom, we gaan." En hij geeft me deze ingrediëntenlijst:

- 1 hokkaido pompoen in stukjes gesneden
- 1 ui in snippers
- 1 teen knoflook in hele kleine stukjes
- 4 eetlepels zonnebloemolie
- 1 eetlepel edelgistvlokken
- 3 eetlepels kernige Haferflocken (stevige havervlokken)
- 1 eetlepel kandijsuiker
- 1 theelepel gemalen laos
- zwarte gemalen peper naar smaak
- zout naar smaak
- spaghetti voor twee (die kook ik in water, natuurlijk)

Het recept heb je al gelezen en zo ziet de pompoen er dan uit:


"Hé zeg, jij niet zo enge pumpkinbakkes, lust jij ook nog wel een trostomaatje of twee in een salaatje erbij zo dadelijk?" vraag ik mijn toch echt wel meer lieve dan enge pomptiedomptiepoenkerel. "Vind je dat te veel, te weinig, of zó exact genoeg tomaten dat het je irriteert?" Hij kiest voor antwoord D: een heerlijke hoeveelheid. Ik maak een slaatje van:

- 4 trostomaten in partjes
- 4 x spuitnevelen met de basilicumspray (one spray goes a long way, aldus de verpakking, laat staan 4 sprays)
- een handje vol zwarte olijven in schijfjes gesneden
- knoflookpoeder
- zwarte peper
- zout


Bospompoenman eet smakelijk en is blij dat ik hém tegenkwam in het bos. Ik had ook tegen de Harzbeer kunen oplopen, dat is een bosbes met tanden die alleen mensenvlees eet.

Doei!










maandag 23 oktober 2017

Veganistisch vakantievoer deel 5: volkoren wraps met bonen en dingen



Hoi! Wanneer je op een zondag in oktober per trein naar het Harzgebergte in Duitsland reist, wil je niet teveel bagage bij je hebben maar wel kunnen koken in je vakantiehuisje met uitzicht op de herfstbosbergen. De winkels zijn dicht daar dan. Als je na een korte nacht en lange trein- en busavonturen je proviandknapzak op de vakantiekeukentafel omkeert dan zie je in één oogopslag waarmee je je moet redden vandaag:

- volkoren gorilla's tortilla's in de mist
- 1 murw gebutste avocado die gelukkig niet is opengebarsten om door je tas te gaan kliederen
- 225 gram kidneybonen in zo'n dure maar handige mee-op-reis-neemzak
- basilicumspray (one spray goes a long way, staat er op de verder volledig Nederlandstalige verpakking)
- 2 tenen knoflook
- 1 ui
- 2 centimeter verse rode peper
- 1 handvol gezouten pinda's
- 1 handvol rozijnen
- 1 blik ananas
- knoflookpoeder
- gemalen komijn
- zwarte peper
- zout
- passata

Dus mijn man snijdt ui, knoflook en peper in bakzame stukjes terwijl ik het vakantiefornuis leer kennen, daar een vakantiepan op een warme pit zet en de bodem inspuit met de basilicumspray. Nee ik heb maar geen reeds geopende fles olijfolie in een tas gepropt vanochtend, we kopen wel nieuwe op vakantie. Dus we bakken nu in basilicumspray. De winkels zijn nog dicht.

Ui, knof en peper bak ik goed aan, pinda's en rozijnen zwieren mee en de zak bonen gaat ook in de pan. Ik stuif met flink wat komijnpoeder en voeg stukjes ananas naar smaak toe. Zout. Ook wat zout om alle smaken te laten stralen.

Ondertussen heb ik die avocado geprakt met wat spuitjes basilicumspray, knoflookpoeder en zout. De gorilla's worden opgewarmd in de mist, de tortilla's in de vakantiemagnetron.


Op tafel met pan, tortilla's, gorilla's, rest ananas, avocadosmeuigheid en een pak passata. Smeren en combineren. Best heel erg lekker voor een eerste vakantiehap zo op de regenachtige zondagavond.


Doei!





vrijdag 20 oktober 2017

Poireaux en vinaigrette. Prei in the picture.


Hoi! Ik prijs me rijk, er logeren maar liefst drie preien in onze keukenkast. En er is een klassiek Frans gerecht dat primair om prei draait. Puik! Poireaux en vinaigrette. Ik ga het maken.

- 3 preien

Er staat inmiddels een pan met kokend water en elf stukken prei op het vuur. Die elf stukken prei heb ik gesneden van de witte en lichtgroene gedeeltes van mijn preilogeetjes. Ze vonden het best, hoe meer delen hoe meer vreugd. Prijzenswaardig motto. Zeker voor prei. Ik ben van plan de prei na zo'n 20 a 25 minuten uit het water te halen, te spoelen en af te koelen met koud water en dan door de volgende vinaigrette te wentelen:

- 4 eetlepels rozemarijnknoflookolijfolie (wees niet bezorgd, het kan ook met neutrale olijfolie)
- 2 eetlepels balsamicoazijn
- 1 eetlepel mosterd
- 1 eetlepel speltsiroop (dadel-, agave- of esdoornsiroop werkt ook prima)
- versgemalen zwarte peper
- zeezout uit een molentje
(Dit alles goed door elkaar geroerd of geklopt.)


Onder dit frisse vinaigrettespreitje mogen de preitjes een paar uurtjes in de koelkast rusten. Uitgerust en gegarneerd met peterselie, vergezeld van met zout of kala namak bestrooide stukjes avocado, gestoomde aardappeltjes ernaast en een decoratief wortelglazuurtje erbij vindt de prei prima haar weg tussen al deze aanvullende smaken door. Het duurt dan ook maar heel even voor alle bevinaigretteerde lookgroente verdwenen is in onze blije buikjes. Prei in de picture: puik plan en overheerlijk!


Doei!

PS mijn man heeft prei nog nooit eerder zo lekker gevonden als op deze klassiek Franse wijze, zegt hij.

woensdag 18 oktober 2017

Courgetteverrassinkjes voor bij de borrel of bij de pasta


Hoi! Het gerechtje van vandaag maak ik als bijgerecht naast een pasta. Je kunt het ook als hapje serveren. Op een toastje, geroosterd brood of een sneetje stokbrood doen deze courgetteverrassinkjes het ook erg goed.

Wat de verrassing is? Ik hoop dat de heerlijke smaak een verrassing is, of anders één van de ingrediënten, of de temperatuur van de oven, wellicht de bereidingstijd of de pure eenvoud van het recept. Ik ga voor aangename verrassinkjes. Onaangename courgetteverrassinkjes zijn mij te verrassend.

Goed. Ik heb hier dus één courgette, verrassing! Ik snijd haar in plakken, niet te dunne plakken. Terwijl ik de schijven insmeer met een mengsel van twee eetlepels olijfolie met zwarte versgemalen peper en zeezout denk ik nog: courgette, die groente moet je zo puur mogelijk proeven. Maar nee hoor, er gaan zo dadelijk wat overheersers overheen. Oh. Daar gaat de verrassing.


De oven verwarmt voor naar 200 graden. Verrassing? Voor mij een beetje. Ik twijfelde: 180/200/220 graden? Dat ik voor het gemiddelde kies is dan weer minder verrassend. Wat een normale reactie.

Onderwijl vijzel ik de volgende ingrediënten tot een verrassend lekker mengsel:

- 27 hazelnoten
- 1 teen knoflook
- 1 eetlepel edelgistvlokken
- 1 eetlepel olijfolie
- 1 theelepel gedroogde oregano
- een paar flinke halen rasp-nootmuskaat
- zout
- zwarte peper


Een verrassend lekker mengsel, zei ik dat? Natuurlijk is dat mengsel lekker, daar is niets verrassend aan. Trouwens als we dit hapje hazelnootverrassing in plaats van courgetteverrassinkjes noemen, dan zou die courgette wel eens echt een  verrassing kunnen zijn, zeker omdat hazelnootverrassing zoet klinkt, als een toetje.

Oké. De plakken courgette gaan op een met bakpapier beklede bakplaat de verraste oven in. Hoe ik weet dat de oven verrast is? Ik ken mijn oven, geloof me, hij is verrast. Zeker zo verrast is hij nu ik na slechts tien minuten de bakplaat al weer uit hem haal.

Een voor een draai ik de courgetteplakjes om. Op elke schijf leg ik nu een kloddertje hazelnootsurprise en een klein stukje zongedroogde tomaat, dat laatste doe ik voor de kleur. Het komt de smaak ook ten goede hoor, maar het gaat me in eerste instantie om de kleur. Dat verrast mij. Meestal neem ik smaakoverwogen beslissingen in de keuken. Deze zongedroogde tomaten move is echter een duidelijke het-oog-wil-ook-wat overweging.


Ik verras de oven door de bakplaat vol verrassingen weer in zijn muil te schuiven, wacht nog zeven en een halve minuut en SURPRISE, het spul is klaar. En lekker. Maar dat is geen verrassing.

Doei!

Vergeet deze ingrediënten niet, naast de hazelnootverrassingsbestanddelen:
- 1 courgette
- net zoveel kleine stukjes zongedroogde tomaat als dat je courgetteplakjes hebt