zaterdag 24 februari 2018

Worteltjestaart. Vies hè?


Hoi! Als klein kind moest ik altijd heel erg hard lachen om die mop over het konijn dat bij de bakker om worteltjestaart komt vragen. Het diertje stelt de vraag drie achtereenvolgende dagen en twee keer moet de bakker nee verkopen. De derde keer heeft de bakker een worteltaart gebakken. Het konijntje vraagt hem weer: "Bakker, heeft u ook worteltjestaart?" Wanneer de bakker deze keer met een enthousiast "ja!" antwoordt, reageert het konijn met: "Vies hè!?" Nou ja en dan lag ik dus onder de tafel van het lachen.

Vies hè?
Tegenwoordig maak ik hele serieuze worteltaartjes. Een eventueel konijn dat om worteltaart komt vragen zou ik vriendelijk verzoeken met zijn grappen en grollen elders te gaan leuren. Ik ben bezig met zeer ernstige bak-bezigheden die geen greintje humor dulden. Des te meer smaak en wortels. Dat wel. En de volgende ingrediënten:

- 2 winterpenen (317 gram)
- 80 gram amandelbakmeel
- snuf zout
- 1 theelepel pittige speculaaskruiden
- 2 eetlepels gebroken lijnzaad
- 50 gram fijne rietsuiker
- 1 eetlepel appelazijn
- 100 milliliter zonnebloemolie
Voor de topping:
- 100 gram (rauwe) pinda's
- 40 gram poedersuiker
- 24 gram geurloze kokosolie
- 4 eetlepels (barista) havermelk, kan ook andere plantaardige melk zijn
- 1 theelepel groene voedselkleurstof
- eventueel wat marsepein
Benodigdheden:
- 8 muffinvormpjes
- een muffinvormhouder voor in de oven
- een spuitzak

Nadat ik de eerste drie konijnen de deur heb gewezen en alle lachbanden uit mijn keuken heb gesloopt, begin ik aan de cupcakeklus.

1.De oven gaat op 180 graden om voor te verwarmen.
2. De pinda's zet ik nét onder water in een pannetje op het vuur en laat ik een half uur koken.
3.Ik schil de penen en druk ze door het raspblad van mijn keukenmachine heen.
4. In een mengkom mix ik het amandelbakmeel met een snuf zout, de pittige speculaaskruiden, het lijnzaad en de rietsuiker. Al roerend voeg ik appelazijn en zonnebloemolie toe.
5.Het beslag en de peen draai ik met de hakmolenfunctie van de keukenmachine tot een prachtig oranje deeg.
6. Acht papieren muffinvormpjes besmeer ik met een beetje olie en zet ik in een muffinvorm voor in de oven. Ik verdeel het beslag over de vormpjes en schuif de muffinvorm in de oven.


7. Na ongeveer 18 minuten zet ik de oven uit. Ik laat de taartjes even rusten in de oven.
8. Ondertussen giet ik de pinda's af en doe ze met alle andere topping-ingrediënten in de keukenmachine. In de hakmolen wordt het een mooi groen stijf mengsel.
9. Wanneer cakes en topping genoeg zijn afgekoeld doe ik de topping in een spuitzak en decoreer ik de taartjes ermee.
10. Ik heb ook nog wat marsepein in huis, daarvan heb ik blaadjes gemaakt die ik weer groen gekleurd heb met wat kleurstof.


Ik ben serieus tevreden over het eindresultaat, laat het volgende konijn binnen en ram, voordat ie me ook maar iets kan vragen, een cakeje door zijn strot. Met van die grote angstige konijnenogen slikt ie een paar keer. Dan smakt ie wat en likt over zijn lippen. Hij kijkt me weer aan en maakt aanstalten om iets te zeggen. Ik ben hem voor: "Lekker hè!?"

Doei!









zondag 18 februari 2018

Quinoaveld, voor smakelijke omzwervingen, neem een wandelstok mee


Hoi! Quinoa. Laatst zei een goede vriend van mij: "Ik ben ergens stil blijven staan op de piek van mijn dal". Waarom ik daar aan denk op het moment dat ik over quinoa ga schrijven? Ik weet het niet. Ik ga het direct opzoeken.

Op Wikipedia kom ik een prachtige foto tegen van een quinoaveld in Cachilaya, Bolivia, bij het Titicacameer. Als ik doorklik op Titicacameer dan lees ik in onze internetencyclopedie dat dit water in de Andes ligt, tussen Peru en Bolivia, op 3812 meter boven de zeespiegel. Het is het hoogst commercieel bevaarbare meer ter wereld. Als dat geen piek van een dal is. Check.

Bovenop de laagvlakte die mijn fornuis heet ontstaat vandaag ook een quinoaveld. Een veld met de volgende ingrediënten:

- 150 gram quinoa (ik heb Quinoa Dreierlei, drie soorten quinoa in één verpakking)
- 1 ui, gesnipperd
- 1 teen knoflook in kleine stukjes
- 1 klein stukje verse peper in flintertjes
- 1 tak verse tijm
- olijfolie
- zeezout
- 1/2 potje artisjokken op waterbasis, uitgelekt en in stukjes gesneden
- 10 kapperappeltjes in schijfjes gesneden
- 2 eetlepels zwarte olijvenschijfjes
- 1 eetlepels augurkenstukjes
- een bosui in ringetjes
- basilicumstrooisel of andere kaasvervanger van edelgistvlokken, olie, amandelmeel, zout en nootmuskaat


Het veld wordt als volgt aangelegd:
1. Spoel de quinoa af met heet water. Breng een halve liter water aan de kook en laat de quinoa daar 15 minuten in koken.
2. Fruit ui, knoflook, peper en de tak tijm goed aan in 2 eetlepels olijfolie en bestrooi de boel met wat zeezout.
3. Voeg artisjok, kapperappels, augurk en olijf toe en laat alles op een zacht vuur opwarmen.
4. Giet de quinoa af en meng hem met een eetlepel olijfolie en een hoeveelheid zeezout naar smaak en wens.
5. Meng de quinoa met alle andere ingrediënten, bestrooi met bosui en serveer het gerecht met een plantaardige strooikaas (zie bijvoorbeeld hier, hier of hier) of edelgistvlokken.


Zo, lekker struinen over dat quinoaveld nu hè? Vergeet je wandelstok niet en neem een servetje mee.

Doei!

vrijdag 16 februari 2018

Hartige worteltaartjes, cupcakes van wortel en tijm voor bij de hoofdmaaltijd


Hoi! Oh jij winterpeen met je dieporanje bast, je groene loofkop en je gladde wortel. Wat moet ik toch nu weer met je aan dan? Hutspot, winterpeensoep, rauwkostsalade, wortelhummus, nasi, bami, wortelchutney, peenfrikandel, peenpuree, geroosterde peen, gebakken peen, gekarameliseerde peen....... zeg jij het maar? Hartige worteltaartjes? Ja, puik idee! En nog lekker ook. Hierzo:

Ingrediënten voor acht hartige cupcakes:
- 2 winterpenen
- 80 gram zelfrijzend amandelbakmeel
- de blaadjes van een paar takjes verse tijm
- 1 theelepel zout
- 1/2 theelepel knoflookpoeder
- geraspte nootmuskaat naar smaak
- 2 eetlepels gebroken lijnzaadjes
- 1 eetlepel appelazijn
- 100 milliliter olijfolie plus nog wat extra om in te vetten
- optioneel: basilicumkaaskruimels als topping (klik op klik voor een recept, allebei de kliks doen het, nee alledrie.)

Benodigdheden:
- 8 muffinvormpjes
- een muffinvorm voor in de oven


Bereidingswijze:
1. Verwarm de oven voor naar 180 graden Celsius.
2. Schil de winterpenen en rasp ze. Ik laat mijn keukenmachine het raspen voor mij doen, dat kan die.
3. Meng het amandelbakmeel goed met tijm, zout, knoflookpoeder, nootmuskaat en lijnzaadjes.
4. Voeg 1 eetlepel appelazijn en 100 milliliter olijfolie al roerend toe aan het meelmengsel en klop er met een garde een beslagje van.
5. Doe wortels en beslag in keukenmachine met hakmes en draai er een mooi gelijkmatig oranje beslag van. Dit kun je ook met een staafmixer doen.
6. Bekwast 8 papieren cakevormpjes met olijfolie en zet ze in de muffinvorm.
7. Vul de vormpjes met het beslag, zet de muffinvorm in de oven en wacht 18 minuten. Zet de oven uit en wacht nog tien minuutjes.
8. Haal de cakejes uit de oven en bestrooi ze desgewenst met groene klaterkaaskruimels (kruimels gehakt van verse basilicum, olijfolie, zout, knoflook(poeder), edelgistvlokken en amandelmeel).

Lekker hè? Worteltaart! Er komt ook nog een recept voor super lekkere en mooie zoete wortelcakejes aan dus check me af en toe hier als je daar ook van houdt.

Die savanne van quinoa en tijm en meer die ik bij de taartjes serveerde? Ja, daar heb ik ook nog wel het recept van ergens, wordt vreselijk vervolgd dus, dit blogbericht. Vreselijk in de zin van heel erg. Maar dan niet onaangenaam erg maar in hoge mate erg. Dit blogbericht gaat in hoge mate vervolgd worden. Met zoete worteltaartjes en een quinoa-tijm-savanne.

Doei!

dinsdag 6 februari 2018

Basilicumstrooigoed, kaasvervanger


Hoi! Mama koe geeft melk. Haar baby werd gelijk na de geboorte bij haar weggehaald. Moeder loeit nog van verdriet. Een jongetje gaat al snel naar de slacht. Uit zijn lebmaagje wordt nog snel even stremsel gewonnen. Is het baby'tje een meisje? Dan wordt ze net als mama haar leven lang zwanger gehouden. Ze mag baren en melk produceren. Tot haar lijf op is. Rijp voor de slacht. Ze leert haar tientallen gebaarde kindjes nooit kennen. Haar kindjes proeven nooit hun moeders melk.

Verdrietig hè? Dat soort dingen kleven er aan de zuivelindustrie. Dus nee, ik eet geen kaas, drink geen melk en eet geen vla, yoghurt of room van dierlijke oorsprong. Gelukkig zijn er al heel wat vervangers op de markt. Zelf maak ik ook wel eens iets dat de plaats kan innemen van kaas. Ik hoop dat ik jou daar ook voor kan innemen. 

Dwarrel dit basilicumstrooigoed eens over een pasta of lasagna. Je kunt het ook in een tosti gebruiken of over een soepje strooien. Iedere keer dat je dit hartige smaakrakkertje gebruikt in plaats van kaas maak je van de wereld een iets mooiere plaats. Dat is toch tof?


Je kunt trouwens meer kaasvervangers in mijn blog vinden. Typ het woord 'kaas' maar eens in de zoekbalk. In menig supermarkt liggen veganistische kaasplakjes en raspkaas in de koeling. Alle andere zuivel is ook plantaardig voorhanden in de meeste winkels, let er maar eens op, of vraag er naar. 

Ingrediënten:
- 22 gram basilicumblaadjes, gewassen en een beetje gedroogd
- 70 milliliter olijfolie
- 27 gram edelgistvlokken
- 82 gram amandelmeel
- 1 theelepel knoflookpoeder
- 1 theelepel zout


Blender alle bestanddelen in de keukenmachine tot mooie grasgroene kruimels. Simpel als dat. Geen centje pijn. Voor niemand. Basilicumblaadjes hebben geen centraal zenuwstelsel.              

Doei!

zondag 4 februari 2018

Melanzane di banana vegana: indoor zomer op je bord


Hoi! Even een Zuid-Italiaans sfeertje creëren in mijn huis. Leuk hoor dat laagje poedersneeuw buiten, maar binnen mag het Mediterraans warm kleuren en geuren. Of het zomer is? Dat maak ik zelf wel uit. Binnenshuis in ieder geval.

Terwijl ik dit schrijf valt er een stukje ijs van het dak kapot op de stoep. Een voorbij drentelend klein meisje krijgt de stukjes net niet op haar hoofdje. Ze kijkt zoekend naar boven, om zich heen, niemand anders heeft het gezien. Dan ziet ze mij door het raam. Ik lach en kijk ook naar boven. Ze lacht terug en huppelt weer verder.

Terug naar mijn indoor Zuid-Italiaanse zomertafereel. Aubergineschijven kabbelen warmpjes in de stralend bubbelende zonnebloemolie. Verse basilicumblaadjes pralen geurend over velden vol opstuivend bloem. Zoete rozijnen zwellen van geluk in golven diepblauwe zee. Pijnboompitten bakken stralend bruin en zilte kappertjes tikken zoetzure balsamicoazijn aan. Ik maak een veganistische versie van het klassieke melanzana alla parmigiana, een ovenschotel van aubergine gelaagd met allerlei lekkere dingen.

Daar stuitert weer een stukje ijs van de dakrand. Sneeuwvlokjes dwarrelen langs het raam. Binnen sneeuwt het zomervlokjes. En ik gebruik niet eens edelgistvlokken vandaag. Gemiste kans.

Ingrediënten voor een tweepersoons indoor zomer:
- 1 aubergine
- bloem
- zonnebloemolie
- 2 kleine uien, gesnipperd
- 2 eetlepels kappertjes, gehakt
- 150 gram oesterzwammen, schoongeborsteld en in stukken gesneden
- 2 trostomaten, in kleine stukjes gesneden
- 10 gram pijnboompitten
- 5 blaadjes basilicum, gehakt
- 1 eetlepel balsamicoazijn
- 2 eetlepels rozijnen, 10 minuten geweekt in warm water en daarna weer afgegoten
- olijfolie
- peper en zout


Bereidingswijze van zomer:
1. Snij de aubergine in plakken en week ze een kwartier in ruim water met een eetlepel bloem.
2. Giet het water af en druk de aubergineschijven één voor één droger tussen je handen.
3. Verwarm een pannetje met veel zonnebloemolie om de aubergine in te frituren.
4. Haal alle aubergineschijven door de bloem en frituur ze in kleine porties even in de olie.
5. Herhaal de frituurronde tot de schijven bruin kleuren.
6. Verhit olijfolie in een pan en fruit de uien.
7. Voeg de oesterzwammen bij de uien en bak de boel een minuut of drie op hoog vuur.
8. Rooster de pijnboompitten.
9. Voeg tomaten, kappertjes, basilicum en rozijnen toe en bak nog een minuut op hoog vuur.
10. Blus af met de azijn en bak nog een minuut op hoog vuur. Bestrooi met zout en peper naar smaak.
11. Verspreid een derde deel van het uienmengsel over de bodem van een ovenschaal. Leg de helft van de aubergineschijven erop. Bestrooi met zout. Verdeel weer een derde deel van het uienmengsel over de aubergine, daar kan de tweede laag aubergine bovenop, bestrooi met zout, het laatste deel van de uien erover verdelen en dan nog even 5 minuten in de oven (180 graden).


Serveertips:
1.Brood roosteren en inwrijven met een teen knoflook. Lekker voor erbij. Je kunt de zomer ook op de toast doen en zo opeten. Toast met zomer.


2. Couscous smaakt ook lekker bij dit gerecht, evenals een goede pasta.

Buon appetito!

Doei!

vrijdag 2 februari 2018

Jam la vie! Blauwe bessenjam.


Hoi! Hou je van het leven? Probeer dan eens op te houden met het leven te eten dat ook van het leven kan houden. Stap voor stap kan dat. Alle stappen zijn belangrijk en goed. Koop eens vleeswaar waar geen dier in zit, of melk niet van koe. Doe hummus op je brood in plaats van dierenkaas. Of eet een boterham met jam. Jam zonder gelatine of kleurstoffen, die toevoegingen zijn nergens voor nodig. Zo'n jam kun je in de winkel kopen. Zo'n jam kun je ook heel gemakkelijk zelf maken.

Ik doe dat soms, als ik bijvoorbeeld in een jamperiode zit. In die periodes heb ik veel zin in jam. Buiten die periodes eet ik helemaal geen jam. Dan eet ik hummus en pindakaas, chocoladevlokken en plantaardige vleeswaren of vegan kaas met mosterd en/of augurk op mijn brood. Die belegjes hebben geen periodes, die kan ik altijd wel eten. Maar voor jam, en ook voor appelstroop trouwens, heb ik periodes. Zou het aan de zuurheid liggen? Soms ben ook ik een zure bes. Altijd maar heel kort, gelukkig. Meestal merkt alleen mijn man dat. En anders: sorry. J'aime la vie!

Omdat ik ook in een ijstijd zit, dat is net zoiets als een jamperiode maar dan met ijs, heb ik mijn zelfgemaakte jam over gekocht frambozensorbetijs gekieperd. Aanrader.

Ik heb blauwe bessen in huis die zo uit het knuistje helemaal niet zo lekker zijn. Daar maak ik jam van. Je zou kunnen zeggen dat ik mezelf zo in een jamperiode dwing. Dat kan. Ik kan mezelf tot veel dingen dwingen dus zeker ook tot het eten van jam. Gelukkig is deze jam erg lekker en worden je tanden er niet donkerpaars van. Er is een bosbessenjam op de markt waar je van die rode wijn-tanden van krijgt ja, pas op hoor! Ik at die op kantoor. Wenkbrauwen werden hoog opgetrokken. Pas toen ik in de spiegel keek zag ik waarom.

Ingrediënten:
- 300 gram blauwe bessen
- 3 eetlepels citroensap
- 4 ruime eetlepels fijne rietsuiker


Bereidingswijze:
1. Breng de blauwe bessen in 200 milliliter water aan de kook, doe dan de deksel op de pan en laat de bessen in 30 a 40 minuten zachtjes inkoken. Roer af en toe.
2. Voeg citroensap en rietsuiker toe  en laat nog een kwartier flink koken, terwijl je alles goed blijf doorroeren.
3. Laat tien minuten afkoelen en doe de jam in een schoon potje.

Doei!


zaterdag 27 januari 2018

Bermsalade met rucola, linzen en kipstukjes. Een snelwegsprookje.


Hoi! Hou je wel van maaltijdsalades of doe jou maar een maaltijd zonder salade? Dit verhaal gaat over een salade, een maaltijdsalade voor één, of een salade voor bij een maaltijd voor twee, of meer, afhankelijk van de hoeveelheid gerechten die er nog bij geserveerd worden. Schat dat zelf even in. Ik diende deze salade op naast een pasta met een romige kastanjechampignonsaus voor twee personen, dan heb je een beetje een idee, hoop ik.


De salade begint met linzen uit een blik die uitlekken in een zeef. Daarnaast is er eens een halve citroen die wordt uitgeperst. Linzen en citroen ontmoeten elkaar in een grote saladeschaal en gaan compleet op in elkaar, het lijkt al wel het einde van een sprookje, maar nee. Een molen zwarte peper en een molen zeezout bemoeien zich met de symbiose in de saladekom en roepen er overmoedig ook nog hun vrienden olijfolie (twee eetlepels) en rucola bij.


Intussen op het fornuis neemt het verhaal een zijweggetje. In een dikke laag hete olijfolie bakken twee knoflookteentjes in schijfjes een minuutje of twee bijna bruin, waarna plantaardige kipstukjes nieuwsgierig in hetzelfde pannetje duiken. Als knoflook en kipstukjes bruingebakken genoeg zijn, dwarrelt er wat peper en zout uit de molens in het pannetje en gaat het vuur op de laagste stand.

Andere afslag. Vier zongedroogde paprikaatjes vergezeld van kappertjes uit een potje olie stappen samen met vijf zongedroogde tomaatjes uit een ander potje olie de snijplank op. Ze worden in stukjes gehakt en daarna zo van de vluchtheuvel af de berm in geveegd. De berm is hier synoniem voor de saladeschaal met linzen, rucola, citroensap, olijfolie, zout en peper. Alleen hier trouwens. Als je ergens anders het woord "berm" tegenkomt, hou dan gewoon de betekenis uit de Van Dale aan.


Even terug naar de eerste zijweg van dit snelwegsprookje. Het vuur gaat weer op hoog en er trappelt een kudde gezouten olijvenmix tussen de kipstukjes en knoflookschijfjes door. Even opbakken op hoog vuur en dan kan deze wegrestaurantsnack over de berm verspreid worden. Met berm bedoel ik nog steeds de rijkelijk gevulde saladeschaal.



De bermsalade leefde nog lang en gelukkig. Dat zou je verwachten hè, bij zo'n verkeerssprookje. Nee. Twee snelheidsduivels met stevige trek duiken de berm in en consumeren de boel in sneltreinvaart om hop weer de snelweg van hun leven op te razen. Ze raasden nog lang en gelukkig.


Einde.
Doei.

Ingrediënten:
- 1 blik linzen (400 gram, uitlekgewicht 265 gram)
- sap van een halve citroen
- 75 gram rucola
- 2 knoflooktenen in schijfjes
- 180 gram veganistische kipstukjes
- 4 zongedroogde paprika uit een potje olie met wat van de kappertjes die vaak ook in datzelfde potje zitten
- 5 zongedroogde tomaatjes uit een potje met olie
- 1 hand gezouten olijvenmix (in de mixzak die ik in huis heb zitten naast gedroogde olijven ook pinda's, amandelen, cashewnoten, pecannoten en geroosterde pistachenoten)
- olijfolie
- zwarte peper
- zeezout 

Bereidingswijze:
1. Laat linzen uitlekken en meng ze met het sap van een halve citroen.
2. Meng linzen met rucola, twee eetlepels olijfolie en zwarte peper en zeezout naar smaak.
3. Verhit olijfolie om in te bakken in een pan en bak daarin de schijfjes knoflook en de kipstukjes bruin. Zet het vuur laag.
4. Snijd zongedroogde paprika en tomaatjes in stukjes en mix ze door de salade.
5. Rooster nog even op hoog vuur een handje gezouten olijvenmix mee met de kipstukjes en knoflook.
6. Schik de kipstukjes/olijvenmix/knoflook uit de pan op de salade.
7. Eet smakelijk.



woensdag 24 januari 2018

Hummus met zongedroogde paprika en tomaat


Hoi! Brood beleg je of besmeer je.

Dit broodbesmeer
smaakt naar meer
en ik zeg je
dat met dit beleg je
smaakpapillen worden geëerd.

Een recept dus, daar gaan we weer.

Ingrediënten:
- 1 blik kikkererwten (400 gram) inclusief vocht
- 3 eetlepels edelgistvlokken
- 3 zongedroogde tomaatjes en 1 teen knoflook die ook altijd wel in zo'n potje zongedroogde tomaatjes in olie zit
- 2 zongedroogde paprika's en wat van de kappertjes die ook altijd wel in zo'n potje zongedroogde paprika's in olie zitten
- 1 flinke theelepel harissa
- flink wat snuffen komijn
- 1 klein theelepeltje zout
- 2 eetlepels citroensap


Bereidingswijze:
1. Laat de kikkererwten uitlekken maar vang het vocht op.
2. Pureer de kikkererwten samen met alle ingrediënten behalve het vocht en het citroensap.
3. Giet terwijl de keukenmachine blijft doordraaien het sap en het kikkererwtenvocht toe.
4. Smeer of beleg je (geroosterde) boterham met je besmeerje of belegje.
5. Lekker!

Doei!

PS Weet je dat er in een korrel tafelzout tien miljoen miljard atomen dansen!? Ik vind dat zo'n feestelijk idee. We zijn allemaal dansers. Ik weet het zeker.

dinsdag 23 januari 2018

Wokschotel met Chinese kool, sugar snaps en zoete puntpaprika.


Hoi! Ik schaduw mijn man. Hij staat aan het aanrecht dingen te snijden. Hij heeft al twee tenen knoflook en een klein stukje verse peper in kleine stukjes gesneden. Wat gaat hier gebeuren?

Twee zoete puntpaprika's liggen klaar. Om ook gesneden te worden? Er gulpt een laagje zonnebloemolie in de wokpan die op een hoog vuur staat. Mijn man zucht geïrriteerd. Hij houdt niet van pottenkijkers in de keuken. Dus ik stuur de poes uit het kookvertrek weg.


Mijn man snijdt inderdaad de paprika's in stukjes terwijl de olie opwarmt. Ik wacht af.

Oh! Daar gaan knoflook en peper de pan in. Hup, gelijk een zak Chinese kool-en-sugar-snaps-wokgroentes erachteraan en een knats pinda's.


Dan een half  blik zwarte bonen, kerrie, laos en citroengras. Hoppakee de stukjes paprika erbij. Er wordt gewokt dat het een lieve lust is.

Ik krijg een elleboogstoot, ik sta te dicht bij het fornuis waar die kerel van mij in de pan aan het roeren is. Snel maak ik een closeup met mijn smartphone-camera. Mijn man trekt zijn wenkbrauwen op en laat zijn tanden zien. Ik trek me iets terug. De poes is ook terug en mauwt.


Van een afstandje zie ik een beetje zout en twee eetlepels sojasaus de pan in gloepen. Er wordt nog steeds driftig gewokt.

In een klein formaat koffiekopje wordt zo'n 120 milliliter kokend water vermengd met een theelepel bouillonpoeder. Het vloeiseltje gaat de wokpan in.  Deksel op de pan.

Terwijl de kat om zijn benen heen slingert en kopjes geeft giet mijn man kokend water over de Chinese mie die in een steelpannetje ligt.

Mijn man neemt met een lepel een hap uit de wokpan. Twee eetlepels sesamolie voegt hij toe. Roert. Proeft weer. Zwarte peper uit de molen. Beetje nootmuskaat eroverheen geraspt. Nog wat zout. Roeren. Deksel op de pan, vuur uit. Mie wordt afgegoten.

"Wat doe je?" Vraag ik hem.  "Koken." "Oh!" "We kunnen eten." Poes mauwt weer. Ze kent het woord 'eten'.

Doei!

Ingrediënten:
- 2 tenen knoflook
- 1 stukje verse peper naar smaak
- 2 zoete puntpaprika's
- 1 zak wokgroentes Chinese kool en sugersnaps (400 gram)
- 1 flinke hand vol gezoute pinda's
- de helft van 1 blik (400 gram bruto) zwarte bonen, uitgelekt
- 1 theelepeltje kerriepoeder
- 1 theelepeltje gemalen laos
- 1 theelepeltje gemalen citroengras
- 2 eetlepels sojasaus
- 2 eetlepels sesamolie
- 1 theelepel bouillonpoeder (of een (deel van een) bouillonblokje
- 2 eetlepels sesamolie
- nootmuskaat naar smaak
- zout naar smaak
- olie om in te bakken

zondag 21 januari 2018

Kleurrijke ovengroentes met een hartige smaaklaag van zongedroogde tomaatjes, amandelmeel en edelgist


Hoi! Vrolijke knalkleuren, wie houdt er niet van? Nou ja, waarschijnlijk zijn er best veel mensen die meer van pastel- of aardetinten houden, of mensen die helemaal niet van kleuren houden en liever alles zwart wit zien, maar ook als het om eten gaat? Een maaltijd smaakt mij altijd nog beter als ie er stralend en vrolijk uit ziet. Zo'n maaltijd die, als je hem vraagt: "en hoe gaat het nou met je?" antwoordt met een enthousiast: "nou ja je ziet het aan me hè, ik ben knal vrolijk en compleet stralend gelukkig!"

Laat ik nou precies zo'n maaltijd voor mijn neus hebben staan. Ik babbel nog een beetje door met hem. Hij vertelt me dat ie erg blij is met zichzelf en dat ie snapt dat ik hem zo ga opeten. Of ik nog een laatste wens van hem kan vervullen. "Wat dan?" "Nou ja ik wil graag een hapje van mezelf proeven." Ok, dat kan geregeld worden.


Ik schep uit ovenschaal en pastapan wat van alle maaltijdcomponenten op mijn bord. Mijn man doet hetzelfde. "Hoei!" roept de maaltijd. "Ik voel me een beetje alsof ik uit meerdere persoonlijkheden besta nu, waar ben ik? In de ovenschaal, in de pastapan, op jouw bord, op zijn bord? Wie ben ik? Een maaltijd? Een ui met vrienden, amandelmeel op avontuur? Een aubergine die achtervolgd wordt of een overrompelde courgette?" "Nou eh, maaltijd, dat weet ik ook even niet hoor. Misschien kun je het zelf proeven nu, wacht."


Ik roer alles op mijn bord helemaal door elkaar. Dan schep ik een lepel van mijn bord en druk de hap in het bord van mijn man. "Wow!" roept de maaltijd. "Ik weet niet waar ik ben, of wat ik precies ben maar in ieder geval ben ik knetterlekker!"Tevreden knikt de maaltijd mijn man en mij toe. "Eet me nu maar op!"

Ingrediënten;
- 1 ui in ringen
- 1 rode ui in ringen
- 1 aubergine in schijven
- 1 courgette in schijven
- 1 gele paprika in ringen
- 2 tenen knoflook in plakjes
- 1/2 rode peper in ringetjes
- 1 pakje veganistische balletjes (Vegafit) in schijfjes gesneden
- (een spraybus) olijfolie
- te malen zeezout
voor de topping:
- 8 zongedroogde tomaatjes uit de olie
- 2 eetlepels olie van de zongedroogde tomaatjes
- 2 eetlepels amandelmeel
- 2 eetlepels edelgistvlokken
- paar snufjes nootmuskaat
- paar snufjes knoflookpoeder
- paar snufjes laurierpoeder


1. Verwarm de oven voor naar 200 graden Celsius
2. Rangschik alle gesneden groentes en balletjes voor een mooie foto allemaal netjes rechtop in een ovenschaal, bemaal ze met zeezout en bespray of besprenkel ze met olijfolie. Maak de foto en zet de schaal in de oven. (Zie foto helemaal bovenaan.)
3. Roer de groentes na een kwartier om, bestuif eventueel met nog wat olie. Doe dit na nog een kwartier weer en maak dan de topping:
4. Draai de ingrediënten voor de topping in de keukenmachine tot een smeuïg pastaatje.
5. Schep de topping in lepeltjes op de groentes en laat de schaal nog 10 minuten in de oven staan.


7. Proef voor de zekerheid even of de groentes gaar zijn, misschien moet de schaal in jouw oven wel wat langer staan. Korter kan ook, hou de boel gewoon goed in de gaten!
6. Serveer er pasta bij, ik maakte schelpjespasta, die mengde lekker met de ovengroentes.

Doei!

dinsdag 16 januari 2018

Feuilleton De Maaltijd, deel I: Amuse van rode bietenmousse en chaikruiden, met een dakje van geroosterd hazelnotenkruim


Hoi!

"Mmm wat een fluwelen ontploffinkje geeft dit op je tong zeg, wat is het?" "Nou, dat is opgeklopte kokosroom met rode biet, chaikruiden, verse peper en zout." "Chaikruiden?" "Ja, je weet wel, kruidnagel, kardamom, nootmuskaat, kaneel, gember." "Oh! En dat knapperige?" "Geroosterd hazelnotenkruim!"
De amuse viel in de smaak. Alleen opa vroeg zich af waarom hij een muizenhap paarse kledder kreeg opgediend in een poppenkommetje.

Dit is het begin van een verhaal. Ook het einde van een verhaal want meer van het verhaal heb ik niet. Misschien nog niet, misschien nooit niet. In ieder geval kwam ik deze flard van een verhaal tegen in mijn notitieboekje en ik dacht: nou ja, die amuse ga ik maken ook dan! Dus hier, het recept. Wie weet wordt het nog vervolgd. Het verhaal, en misschien ook het recept. Een kookfeuilleton. Dat je in spanning wacht op de volgende aflevering. Kan iemand opa uitleggen wat een amuse is en helpt dat of trekt de rest van de gasten de functie van een amuse ook in twijfel? Wat wordt de volgende gang? Wie zitten er eigenlijk aan tafel? Waar gaat het naartoe? Zoveel vragen.

Ahem. Oké, de ingrediënten:

- 500 gram voorgekookte bietjes inclusief vocht
- 1 blik kokosmelk dat een nacht op de kop in de koelkast heeft gestaan
- kruidnagelpoeder
- gemalen kardemom
- gemalen kaneel
- 5 gram verse gember
- 1 eetlepel agavesiroop
- 1 eetlepel balsamic
- 1 eetlepel appelstroop
- 1 flinke hand vol (hazel)noten



Het recept:
1. Snijd de bieten in stukken en warm ze op in hun eigen vocht.
2. Pureer de bieten met alle kruiden en specerijen, de gember, de agavesiroop, de balsamico en de appelstroop.
3. Schep het dikke deel van de kokosmelk (de room) uit het blik en klop het op.
4. roer de kokosroom door de bietenmousse.
5. Hak de hazelnoten in kleine stukjes en rooster ze een minuut of drie in een droog pannetje op een hoog vuurtje.
6. Schep de bietenmousse in kleine glaasjes of kommetjes en strooi hazelnotenkruim eroverheen.


Dit is heel veel amuse, ik denk dat je aan acht, misschien wel tien, personen een minihapje kunt serveren met deze hoeveelheden. Wij zijn met zijn tweeën dus er volgt nu bonus receptuur voor een verrassende tweepersoons rijstschotel waarbij je de overgebleven bietenmousse en notenkruimels goed kunt gebruiken:

Bonus ingrediënten:
- 2 eetlepels olijfolie om in te bakken
- 1/2 verse rode peper in kleine stukjes (of meer of minder al naar gelang je verlangen naar vurig})
- 5 gram vere gember, geschild en in kleine stukjes gesneden
- 400 gram gewassen en gesneden spitskool
- 180 gram plantaardige kipstukjes
- rijst voor twee


Recept:
1. Bereid rijst voor twee personen.
2. Fruit de peper en de gember even aan in twee eetlepels hete olijfolie.
3. Bak de spitskool 3 minuten op hoog vuur mee en zet dan het uur op een  middentemperatuur, bak nog een paar minuutjes door.
4. Voeg de kipstukjes toe en eventueel wat zout, laat de stukjes even alle kanten van de pan zien.
5. Voeg de bietenmousse toe en warm en roer alles goed door.
6. Serveer de rijst met de spitskoolbietensaus erbovenop en strooi wat hazelnotenkruim over de borden.

Doei!

zondag 14 januari 2018

American pancakes geïnspireerd door Foodbar Rauw in de Twentsche Foodhal


Hoi! Sinds de opening in november 2017 ben ik regelmatig te vinden in de Twentsche Foodhal: 1000 vierkante meter fabriekshal in de oude Polaroidfabriek in Enschede waar een zevental keukens hun gerechten aanbieden. Een aantal tentjes bieden vegan opties. Zo serveert Daddy Cool & The Rocking Kitchen een plantaardige gado gado waar ik nu al een keer of vier mijn vingers bijna bij opat, en dan niet door gemis aan vlees. Vraag voor de veganistische versie van deze koude groenteschotel met pindasaus en lontong wel even of ze het ei weglaten, of bestel simpelweg de gadorien.

De gado gado van Daddy Cool

Bij Tashiro staan een veganistische zeewiersalade en edamame (sojabonen) op de kaart die ik nog niet geproefd heb. Ook een groentegerecht met zwarte truffel wordt op hun menukaart als veganistisch aangeboden maar ik heb me nog niet verdiept in truffels en of ze al dan niet veganistisch (kunnen) zijn, dus daar waag ik me nog maar niet aan. Niet weten is niet eten. Voor mij dan.

De zoete aardappelfrietjes en de Rauw Burger van Foodbar Rauw

Waar ik vooral voor naar de Twentsche Foodhal kom, buiten de gezelligheid van de plek, de gastvrije service van de mensen die er werken en de grote variatie aan eetmogelijkheden om, is Foodbar Rauw. Bij deze foodbar kun je als veganist terecht voor fantastisch lekker ik-wil-nooit-meer-stoppen-met-eten-voer zoals de Rauw Burger van seitan met barbecuesmaak op een broodje met saus en sla, een Flatbread Pret gevuld met een super lekkere kipvervanger en een fris muntsausje, krokante zoete aardappelfriet met veganaise, nacho's met "kaas"saus, taco's gevuld met onder andere pulled jackfruit, iedere week een andere taart en American pancakes. Alles plantaardig, en beter dan de dierlijke versies. Vleeseters die bij mij aan tafel zaten toen ik smakkend in mijn Flatbread Pret dook waren verbaasd over de heerlijke geur die de nepkip verspreidde.

De Taco Loco van Foodbar Rauw

Wanneer ik een hap neem van de American pancakes van Foodbar Rauw moet ik bijna een beetje huilen van genot. Ze zijn zo lekker fluffy en luchtig van textuur en zo warm en troostrijk van smaak dat ik er zeker van ben dat ze een droevige bui kunnen opheffen. In de vrolijke bui waarin ik vanochtend opstond moest ik denken aan deze pannenkoekjes. Daardoor raakte ik in een droeve bui, omdat ik de pannenkoekjes niet binnen handbereik had. Daarna raakte ik in een oplossingsgerichte bui en ben ik zelf pannenkoekjes gaan maken. Vrolijkheid is voor de rest van mijn dag gegarandeerd. Foodbar Rauw, bedankt voor de inspiratie!

De American pancakes van Foodbar Rauw

Mijn eigen recept voor fluffy en troostrijke pannenkoekjes, vier a vijf flensjes voor twee personen:

Ingrediënten:
- 143 gram zelfrijzend bakmeel
- 8 gram bakpoeder
- 1/2 theelepel kaneel
- 1/2 eetlepel appelazijn
- 200 milliliter sojamelk (of andere plantaardige melk)
- 1/2 theelepel vanillearoma
- 1 dikke eetlepel gesmolten geurloze kokosolie
- zonnebloemolie om in te bakken
- fruit, gesmolten chocolade en/of agavesiroop om de pancakes mee af te toppen

1. Mix meel, bakpoeder en kaneel goed door elkaar.
2. Voeg appelazijn, sojamelk, vanillearoma en kokosolie toe en mix alles weer goed door elkaar tot er een glad beslag ontstaat.
3. Verhit zonnebloemolie in een klein koekenpannetje en bak 4 a 5 pannenkoekjes,
4. Serveer de pannenkoekjes met toppings naar keuze.

Mijn eigen American pancakes

Doei!



woensdag 3 januari 2018

Zoete aardappel Hasselback


Hoi! Hasselback. Dat je de rug (back) van een aardappel inhasselt met een scherp mes en dat die aardappel dan een hasselback heeft. "Klinkt goed," zegt mijn man, "maar je kunt ook schrijven: vind je het goed als ik nu je hassel bak?" Ik vind dat ie daar gelijk in heeft.  Give me my hassle back. Ook een goeie.

Het blijkt een Zweeds hotelrestaurant te zijn dat zijn naam gaf aan de Hasselback aardappel. Het Hasselbacken hotel in Stockholm, om precies te zijn. Saai verhaal. Het gerecht was vooral populair in de jaren 70 en 80 in Scandinavische landen. Naar het schijnt was dat ook een saaie periode voor veganisten. Plantaardige gerechten smaakten toen nergens naar of naar karton, als ik de mensen moet geloven die veganisme toen meegemaakt hebben. Ik denk dat het wel meeviel maar ik kan het niet bewijzen. Of toch? Met dit recept voor zoete aardappel Hasselback. Heerlijk te versmikkelen en toch een plantaardig recept uit de saaie jaren!

Alle genoemde kruiden zijn in poedervorm uit een potje. Ik gebruik déze kruiden omdat ze goed passen bij de geblancheerde sperzieboontjes die mijn man in sambal met laos, sojasaus, knoflook en cashewnoten staat te bakken (serveersuggestie). Ze passen beter dan pakweg rozemarijn of peterselie bijvoorbeeld (serveersuggestie).

De ingrediënten voor zoete petoet Hasselback, als bijgerecht voor twee personen:

- 2 zoete aardappels
- 1 rode ui
- olijfolie om mee te bakken, ik gebruik een spray, heel handig
- kurkuma
- kardemom
- laos
- knoflookpoeder
- cayennepeper
- te malen zeezout
Voor een sausje erbij:
- 1 halve avocado
- 2 eetlepels vegan mayonaise
- 1 eetlepel citroensap

Ja ik weet het, petoet betekent gevangenis. Maar het klinkt ook als aardappel in het Engels maar dan net niet helemaal en bovendien sluit ik die rode ui zo op in die zoete petoet, wacht maar af.

Bereidingswijze:

1.Verwarm de oven voor naar 180 graden Celsius.

2. Boen de aardappels schoon of schil, wat je maar wil, ze. Leg een aardappel op een snijplank tussen twee eetstokjes in en snij de aardappel met een scherp groot mes in tot de eetstokjes het mes blokkeren. Maak zo allemaal aan de onderkant van de aardappel nog vastzittende schijfjes van elk een millimeter of drie. Doe precies hetzelfde met de andere aardappel(s).


3. Snijd de rode ui in dunne plakjes, snij de plakjes weer in kwarten en schuif tussen alle aardappelschijfjes een kwart partje rode uiplak.


4. Leg de aardappelrupsen in een ovenschaal. Strooi rijkelijk met alle genoemde kruiden, specerijen en zeezout over de zoete rode uien petoeten en bespray de Hasselbackjes met olijfolie. (Of besprenkel ze met olijfolie, in het geval dat je geen spuitbus olijfolie hebt.)

5. Zet de ovenschaal in de oven. Bespray of besprenkel het geheel na een minuut of twintig, dertig, nog een keertje en haal het gerecht na zo'n vijftig a zestig minuten weer uit de hete stoof.


6. Pureer de halve avocado met mayonaise, citroensap en snuffen van alle voor de Hasselbackers gebruikte kruiden, specerijen en zeezout naar smaak voor een bijpassend sausje.



Doei!