vrijdag 16 januari 2015

Avocado van de Duivel. Hoe een collega mijn blog binnenwandelt.

Hoi! Een collegaclown van me probeert in mijn blog terecht te komen. Die gast zit de ganse dag tegenover me, gelukkig wel met vier beeldschermen tussen ons in. Die schermen fungeren als schutting, geluiddempers en een soort van schrikdraad. Maar niet afdoende dus. 

Of hij niet allerlei spijsnamen zal verzinnen met lekker gekke woordgrappen en wat dies meer zij erin. Dat ik daar dan bij ga koken en bloggen en, natuurlijk door zijn verzinsels, geld ga verdienen. Als water. 

Zo had ie al verzonnen dat ik moest bloggen over hoe moeilijk het is om als veganist een lekkere macaronischotel te maken. En dat ik dan toch zo'n pastagerecht maak in mijn blog, dat het lekker blijkt te zijn en dat ik het dan Macar! - o nie!? noem. Snapt u? Wellicht is het te zeer een Twents woordgrapje, dit. En buiten dat weet ik niet precies wat Macar wel niet te betekenen heeft. Dus die doen we niet.

Föhngedroogde Tomaatjes dan? Daar heb ik het geduld niet voor.

Volgende optie waar de beste kerel mee kwam was Avocado van de Duivel. Die is leuk hè? Vond ik dus ook. Mijn collega dacht aan een salade met avocado, verse hete peper en vleestomaat. Erg duivels indeed. En zeker voor een veganist. Maar ook een beetje te voor de hand liggend, vond ik dan weer, advocaat van de duivel spelend. 

Ik moest gelijk aan advocaat denken. De uit brandewijn, eierdooiers, suiker en vanille geklutste sterke drank die naar het schijnt veel in bejaardentehuizen genuttigd werd, of misschien nog wordt? Dat wordt hem dus. Maar dan anders. 

De ingrediënten voor twee personen:
1 avocado
2 eetlepels agavesiroop
1 flinke borrel whiskey (die van mij is vegan friendly, zie barnivore.com)
1 theelepel vanillearoma (of een zakje vanillesuiker of het schraapsel vanuit een vanillestokje)
1 theelepel cayennepeper (Satan heeft het graag heet onder den voeten ten slotte)
1 snuf kruidnagelpoeder
1 snuf kaneel
sojaslagroom, opgeklopt met rietsuiker

De avocado met de agavesiroop alvast een beetje prakken in een kom:


Dan gewoon staafmixeren, lekker lang, zodat het een verduveld glad goedje wordt. Vanillearoma erbij, zo ook cayennepeper, kruidnagelpoeder en kaneel en alles goed door elkaar werken. Dan ga je al handmixerend de bel whiskey bijgieten, beetje bij beetje, tot tranen toe roerend. 


Uiteindelijk krijg je dan zo'n soort puddinkje als hieronder. Ik heb het maar gelijk in een borrelglas gedaan en in de koelkast gezet. 


Toen mijn man en ik dit avocadootje van de duivel na het eten bij wijze van dessert tot ons namen waren we verbaasd door de overeenkomst in zowel smaak als structuur die dit toetje vertoonde met de klassieke advocaatjes die we beiden wel vaker verorberd hebben. Hij at ze vroeger met zijn oma's. Bij mij thuis was het een traditie om op oudjaarsavond advocaat met slagroom te nuttigen. Wat we wel misten was de slagroom. Ik tip dan ook om er een lekkere dot versgeklopte vegane slagroom op te ploffen!




Ik bewaar een beetje Avocado van de Duivel om mee te nemen naar kantoor. Kan mijn collega ook proeven wat ie teweeg heeft gebracht.

Doei!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen