dinsdag 3 februari 2015

Razendsnelle pasta ciocollata. Voor als je vlug door moet na het eten.

Hoi! Vandaag zou zo'n dag worden van kantoor naar huis, eten, naar de sportschool. Meestal staat het avondmaal op zo'n dag al op tafel bij thuiskomst. Dan dan kan het bikkesement nog een beetje rustig mijn maag in zinken voordat ik opduik bij mijn eerste sportklasje.

Tijdens de middagschaft stuurde ik een bericht naar mijn echtgenoot. Of hij wat dingen in stukken wilde snijden zodat ik zodra ik thuis kwam toch even snel iets in elkaar zou kunnen flansen. Daar had ik zin in. Wat ie dan moest snijden. Doe maar iets, een verrassing. Hij sneed een ui, een teen knoflook en een halve rode verse peper. Daarnaast lag een zak Hollandse wokgroenten zo uit de koeling van de supermarkt. Oké.



Ik kon alleen maar aan pasta denken. Eigenlijk had ik daar de hele dag al zin in. Een pasta met warme saus en zwoele smaken, zoals kaneel en kruidnagel en chocola. Een winterse pasta. Nou ja zo'n pasta is dus heel snel gemaakt.

Pan met ruim water opzetten voor de pasta.

Hopsakee: ui, knoflook en peper in de hete olijfolie, even blootstellen aan de werking van de hitte van het pitje en dan de Hollandse wokgroenten erbij schikken.



Alles even flink ophitsen in die pan en dan een blik tomaten (ik had blokjes, gepelde tomaten kunnen ook, oh, dit zou ik niet meer doen, alternatieven noemen, nou ja, een nieuw bericht, andere lezers, nieuwe richtsnoeren, zo gaan die dingen) erbij donderen. Beetje pure vegane chocolade erin (tweeëneenhalf blokje ging er in mijn pan), paar units kaneel en kruidnagelpoeder en een stevige dosis zout erdoor. Lid op de kookpot en lekker op zacht vuur laten borrelen. Je zou er ook nog wat rode wijn door kunnen doen, nu we het toch over borrelen hebben. Ik deed het niet. Gemiste kans voor mij, jammer to da bammer.




Pasta in de pan. Oeps. Bij mij werd dat fussetti of spaghilli, ik had niet genoeg fussilli en ook niet genoeg spaghetti in huis dus ik positioneerde de twee deegverwanten gezellig samen in het kokende water. De spaghetti brak ik van te voren in stukken.


Als die pasta goed gaar is, dat proef je wanneer dat zo is, of misschien heb je zelf wel hele strikte richtlijnen en tijdsspannes waar je je aan houdt bij het koken of anderszins bereiden van dit soort deegwaren, houd die alsjeblieft lekker aan daar wil ik me dus echt niet mee bemoeien. Ik wil me sowieso helemaal nergens mee bemoeien, laat dat duidelijk zijn. Ik wil enkel neerpennen wat ik zelf zoal uitvreet in de keuken omdat ik daar simpelweg lol in heb, schik ook wel en heel veel pret. Dus vandaar.

Kijk, zo zag mijn bord er uiteindelijk uit.


Ik joeg er ook nog wat eigengemaakte veganistische kaas overheen trouwens. Je kunt er van alles overheen strooien. Ook echte kaas, als je geen veganist bent dan. Of edelgistvlokken of Wilmersburgerkaas. Waarschijnlijk ben je dan wel een veganist, als je voor een van die laatste twee opties kiest. Hooooi dan, medeplantaardigerd!

Doei!

Ingrediënten voor twee spaghilli- of fussettivreters:
pasta voor twee
1 ui
1 halve verse rode peper
1 teen knoflook
1 zak Hollandse wokgroenten (400 gram)
1 blik tomatenblokjes
2 tot 3 blokjes pure (veganistische) chocolade
kaneel
kruidnagelpoeder
zout
eventueel een extra smaakmaker om er aan tafel nog overheen te strooien




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen