Posts

Posts uit november, 2015 weergeven

Portobelli venkelroomachtigheid met een aubergine-kikkererwtenschotel

Afbeelding
Hoi! Ik ben helemaal verpuzzeld. Ik dacht altijd dat zo'n grote champignon één portobello was. Op de verpakking staat portabella's. Het alfa gymnasiummeisje in mij krijst heel hard NEE bij deze meervoudsvormkeuze. Maar hé, taal is niet statisch, anders denken mag, veranderen ook. Op de Nederlandstalige wikipediawebsite kan ik alleen terugvinden: Portobello, een gerecht bestaand uit een extra grote gevulde champignon. Dan maak ik twee portobelli. Afgelopen met de dynamiek. Dit is mijn Portobellisch taaleiland.


Portobellië kent vele zaakjes die heerlijk te bestruinen en besnuffelen zijn. Mijn eiland heeft echter één warenhuis waar ze altijd alles hebben dat ik op dat moment nodig heb. Het bedrijf heeft de toepasselijke naam Thuis. Daar ga ik heen met mijn boodschappenlijstje.

- 2 portobelli
- 1 knol venkel
- 1 aubergine
- 1 ui
- 3 grote tenen gerookte knoflook
- blaadjes van twee derde van een basilicumplantje
- 2 centimetertjes verse gele Spaanse peper met pitjes
- 2 eetlepels …

Gebakken aardappels met roergebakken en rauwe andijvie.

Afbeelding
Hoi! Had ik dus zo'n hele krop andijvie in de lengte in dunne slierten gesneden voor een frisbittere salade, hingen al die repen over de rand van mijn grootste slaschaal met de benen eruit. In het midden van de kom vormden ze ook nog eens een flinke andijviealp. Dus ik riep: "wil pakweg de helft van het chichorëische gebladerte ophoepelen uit mijn slabassin!?" Ik werd hier geïnspireerd door mijn pa, die iets soortgelijks altijd uit het openstaande raam van de auto schreeuwde als we vroeger met ons gezin in de file stonden. Net als toen hielp mijn uitroep geen centje dus ik greep zelf twee handen vol andijviestroken en donderde ze terug in de slacentrifuge waarin ik ze even daarvoor had gewassen en gedroogd. Ja pap, zo kan het ook.


Even iets anders, ik was al bezig geweest met de voorgekookte bakaardappeltjes. Die lagen te bakken in een lepel of anderhalf zonnebloemolie waarin eerst wat gedroogde rozemarijn had liggen sissen. Daar moest geroerd en omgeschept worden, rege…

Jachtige vertoning van erwtencurry en zucchetti

Afbeelding
Hoi! Met een grote troep erwten bestormde ik bij thuiskomst de keuken. Natuurlijk wilde ik even snel wat koken zodat ik dwars tussen het koken en eten door nog wat fluit kon studeren en ik wilde ook dat het eten opwarmbaar was voor mijn later dan ik terugkerende echtgenoot en ik dacht ook alvast aan een eventuele blogpost over het gerecht dat ik samen met mijn opgejaagde ingrediënten zou opvoeren dus foto's moesten ook gemaakt worden kortom opeens stond er een bord voor mijn neus vol eten en smaak. Oh, mijn bord bedoel ik. Mijn neus zat vol geur. Ja. Einde. Nee dat niet. Ik zal wat meer vertellen over de totstandkoming van deze jachtige voorstelling.

Allereerst draaide ik mijn bord een paar keer een kwartslag ter inspiratie. Hieronder ziet u het bord met erwtencurry op rechts voor de kijker. De zucchetti ziet u links.


De inspiratie bleef uit trouwens. Bovendien is het hierboven gebruikte woord 'allereerst' volkomen misplaatst. Maar het draaien van het bord leverde wel veel…

Zoete herfsttooi met pittige kleuraccenten en pastiknapen in bananorak

Afbeelding
Hoi! Gast! Wat doe jij op mijn aanrecht?! Met je spruitenkop en je gemberneus. Mmm, spruiten!

- Neeeeee! -

roepen de spruitjes,

- Wij willen niet geknipt worden door zo'n amateurkapper m/v! -

- Als ik jullie stronkjes niet een beetje kap en jullie buitenste gore blaadjes er niet afknip, mogen jullie ook niet badderen, -

antwoord ik uitgekookt. En dat terwijl ik nog maar net begin, met koken. Oh ok, al goed dan.

Ja en de pastiknapen moeten er ook aan geloven. Daarvan scrub ik gewoon hun hele huid af, oho what a peeling! en ik snijd ze in plakjes. Blijkbaar kietelt dat. Houd op te giechelen! roep ik geïrriteerd, ik maak puree van jullie hoor! Ze houden op.
Gember, een centimetertje of twee drie, schil ik uit zijn bejaarde rimpellaagje en laat ik zo weer tot een fris wit jong wortelstokje metamorfoseren. In hele dunne schijfjes gesneden is het helemaal een schoonheidje. Tien dadels gaan doormidden en worden ontdaan van hun ruwe pit. De zachte bolsters bieden zachte zoete smaaktasjes…

Casheesecake, om mijn eerste klacht te vieren

Afbeelding
Hoi! Ik kreeg een klacht. Een klacht ja, over dit blog. Een echte klacht. Het gebeurde tijdens de lunch. Mijn tanden wilden zich net in een plantaardig broodje burger planten toen ik het hoorde: "ik heb dus serieus een klacht hè, over je blog. Waar kan ik die indienen?" Mijn lijf trok zich nergens iets van aan dus mijn kaak klapte dicht en vermaalde met mijn tanden de heerlijke hap Dutch Weed Burger. "Wrrrad vrrr klah?" vroeg ik, al kauwend. "Madam! Het is 4 november en je laatste blog dateert van 24 oktober! Dat kan echt niet. Je verliest volgers zo." Ze had gelijk natuurlijk. Dus hier sta ik dan, op woensdagavond in de keuken, met mijn reeds gisteren geprepareerde taartbodempje en een bak doorgeweekte cashewnoten.


Ik maakte die bodem van dadels en tarwebiscuitjes en met hulp van mijn staafmixer. Ik heb een erg behulpzame staafmixer. Vooral als dingen KAPÓT moeten, zoals deze dadels en koekjes. Helemaal stuk gingen ze. Tot ik ze kon kneden en in mijn lie…