zaterdag 28 november 2015

Portobelli venkelroomachtigheid met een aubergine-kikkererwtenschotel

Hoi! Ik ben helemaal verpuzzeld. Ik dacht altijd dat zo'n grote champignon één portobello was. Op de verpakking staat portabella's. Het alfa gymnasiummeisje in mij krijst heel hard NEE bij deze meervoudsvormkeuze. Maar hé, taal is niet statisch, anders denken mag, veranderen ook. Op de Nederlandstalige wikipediawebsite kan ik alleen terugvinden: Portobello, een gerecht bestaand uit een extra grote gevulde champignon. Dan maak ik twee portobelli. Afgelopen met de dynamiek. Dit is mijn Portobellisch taaleiland.

De Portobelliaanse opvatting van romantiek toont zich in uit de kluiten gewassen sombrero's.

Portobellië kent vele zaakjes die heerlijk te bestruinen en besnuffelen zijn. Mijn eiland heeft echter één warenhuis waar ze altijd alles hebben dat ik op dat moment nodig heb. Het bedrijf heeft de toepasselijke naam Thuis. Daar ga ik heen met mijn boodschappenlijstje.

- 2 portobelli
- 1 knol venkel
- 1 aubergine
- 1 ui
- 3 grote tenen gerookte knoflook
- blaadjes van twee derde van een basilicumplantje
- 2 centimetertjes verse gele Spaanse peper met pitjes
- 2 eetlepels edelgistvlokken
- 3 eetlepels amandelmeel
- 1 blik kikkererwten
- 1 blik gepelde tomaten
- 1 plantaardig bouillonblokje
- 1 glas rode wijn
- 2 theelepels rietsuiker
- olijfolie
- peper
- zout

Gaaf hè? Al die afgepaste hoeveelheden in deze supermarkt! Portobellië is echt mijn lievelingseiland. Omdat er zoveel leuke dingen te doen zijn op dit eiland geef ik snel instructies.

Oven op 180 graden Celsius.

Hak de knol venkel in stukken en kook deze stukken in ruim water tot ze zacht genoeg zijn om te pureren. Giet af, maak er brij van, ik deed dat met de staafmixer, en laat uitlekken in een zeef.


Verflinter twee tenen knoflook en 1 centimeter van de Spaanse peper. Haal de steeltjes van de schoongeveegde portobelli en snijd ze in kleine stukjes. Bak al deze kleinigheidjes een minuut of vijf in wat hete olijfolie.


Een derde van de basilicum wordt met een scheut olijfolie, een klein theelepeltje zout, de twee eetlepels edelgist en twee eetlepels amandelmeel tot een smaakvol papje gedraaid in de hakmolen.


De portobelli worden met een mengsel van olijfolie, knoflookpoeder en zout gemasseerd en krijgen een plek in een ovenschaal. Venkelmoes, basilicumpap en de gebakken kleinigheidjes mogen samensmelten, roer maar om met elkaar. En zo kunnen ze de portobelli opvullen en beheuvelen. Als je nu nog een eetlepel amandelmeel met een eetlepel olijfolie en wat zout en knoflookpoeder mengt kun je dit boven op de heuveltjes tepelen. Tepelen ja. Mijn eiland. Mijn taal. In de oven. Vijftien tot twintig minuten denk ik, hou gewoon goed in de gaten.


En daarbij? Ui, knoflookteen en de andere centimeter peper versnijden en fruiten in hete olijfolie. In blokjes gesneden aubergine erbij bakken. Even flink laten gaan allemaal maar wel blijven omscheppen die handel. Dan het blik gepelde tomaten leegkloppen boven de pan. Ja de pan. Huh wat? Een plas hete olijfolie op het aanrecht met daarin alle ingrediënten en twee peren? Oh fruiten. Ja nou, kan ook, wordt het wel een ander gerecht van. Is ook erg naar de letter maar ja daar is dit dan het Portobellisch taaleiland voor tenslotte. Ik hou het toch bij mijn pan, en ik zal de pan een volgende keer eerder noemen voor de zekerheid, maar dank voor de suggestie.


Bouillonblokje boven de pan verkruimelen. Of boven het aanrecht in jouw geval dan. Roeren. Glas rode wijn erbij (in de pan of over het aanrecht hè, niet in je eigen mik mikken die wijn) en twee theelepels rietsuiker. Roeren. De uitgelekte kikkererwten erdoor verspreiden en laat maar pruttelen.


De andere een derde van de basilicum gaat in de hakmolen met een eetlepel olijfolie en wat zout. Maak er maar een zalfje van.

Haal de portobelli uit de oven en leg elke champignon op één bord. Dus dat je uiteindelijk twee borden hebt met op ieder bord een portobello, als je zoals ik ook voor twee kookt tenminste. Als we letterlijk gaan hou ik daar rekening mee. Denk ik. Laat maar weten als ik iets mis nog. Haal de pan met pruttelspul van het vuur en meng de basilicumcrème erdoor om het af te maken. Zout en peper naar smaak kunnen er ook nog wel bij.


Ga eten.

Als je nog wat stokbrood over hebt van het een of ander dan kun je dat op Portobellië altijd bij ongeacht welke maaltijd serveren, daar kijkt niemand raar van op.

Doei!




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen