zaterdag 14 januari 2017

Lief Wellington

Hoi! Zoals beloofd: een nootvrije lief Wellington, tadaaaaa:


Waarmee en hoe? Nou met:
- 400 gram champignons,
- 2 rode uien,
- 2 tenen knoflook,
- 8 takjes verse tijm,
- 2 eetlepels edelgistvlokken
- 2 geroosterde witte tijgerboterhammen,
- een paar snuffen nootmuskaat
- en een klein theelepeltje zout, of minder,

maak ik eerst duxelles. Duxelles? Ja deze keer maak ik echte duxelles, zoals dat hoort bij lief Wellington. Dit recept is trouwer aan het oorspronkelijke gerecht dan de beef, Wellington, beef die ik eerder beschreef. Duxelles dus:

Ik snijd champignons, uien en knoflook zo fijn mogelijk en druppel een eetlepel olijfolie in een hete pan. Ik ris de tijmblaadjes van hun takjes. Ik bak de snippertjes en de tijmblaadjes in de hete olie tot het punt waarop de boel een beetje papperig wordt. Het vuur gaat uit. Ik rooster de twee boterhammen, verkruimel ze tot poeder met de staafmixer en meng ze door de duxelles.

De smaken van de duxelles gaan straks trekken in:
- 100 gram worteltjes die ik nét niet gaar gekookt heb,
- 1 halve rode paprika in de lengte in stroken gesneden,
- 15 zwarte olijven en
- 6 uitgelekte babymaiskolfjes.

Ik drapeer deze lekkernijtjes als volgt op 

- 6 plakjes plantaardig bladerdeeg die in rechthoekvorm aan elkaar ontdooid en geplakt zijn en alvast op een met bakpapier beklede ovenbaklade liggen:


Ik verspreid de duxelles over de kern van de lief Wellington:



Ik vouw en plak het bladerdeeg met behulp van

- 3 extra plakjes ontdooid bladerdeeg

tot een goed gesloten dichte broodvorm en schuif de ovenlade in de oven die al is voorverwarmd naar 180°C. 45 minuten later is ie klaar, mijn lief Wellington. En hij doet het heel goed op het feestje waar ik hem mee naartoe neem.


Doei!


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen