zondag 16 april 2017

Wit goud, zwart zout. Aspergetijd voor mezelf.


Hoi! Het is er weer de tijd voor, asperges. Zo'n product dat nog echt aan een seizoen hangt. Witte asperges. Nou ja, als het echt moet kun je ze vast ook wel in de herfst kopen, in ieder geval in een pot. En verse die ingevroren zijn geweest ook, als je maar goed genoeg speurt of zeurt.

Ik heb al heel erg lekkere asperges gehad, uit Veghel kwamen ze. Ik kom nooit in Veghel. Mijn man was daar laatst. Hij zag een bord: verse asperges. Met een pijl. Naar rechts of links of misschien wel rechtdoor, detail, ik heb het niet nagevraagd. Verder stond er niets op dat bord. Niet of je de asperges kon ophalen, kopen, uitlachen, bekijken of aaien tegen een zacht prijsje. Je begrijpt wel dat mijn man nieuwsgierig was.

Hij reed het bord achterna en kwam meer borden tegen met eenzelfde boodschap, hij bleef ze volgen. Uiteindelijk, na een kwartier rijden, kwam hij bij een aspergewinkel uit. In de aspergewinkel verkochten ze vers uit hun eigen land gestoken asperges (grootgrondbezitters, die asperges ja) die al geschild, schoongemaakt en vacuüm verpakt waren. Aangezien ik echt een aspergeschiller van likmevestje ben (ja ik lik nu inderdaad ook even echt aan mijn vestje) dacht mijn man: dát is een mooi cadeau voor mijn vrouw!

De asperges waren ook nog van de extra dunne soort dus toen het cadeau mij overhandigd werd sprong ik een gat in de lucht, gooide daar de vacuüm verpakte witgouden slungels doorheen, ving ze weer op aan de andere kant en nodigde wat mensen uit om asperges te komen eten.

In het kader van al die uitzinnige aspergevreugde en met tranen in mijn ogen van ontroering door dit prachtige cadeau geef ik hier twee aspergerecepten terug aan de wereld als een stukje dankbaarheid naar de mensheid toe.

De helft van de Veghelse lange goudrakkers bedruppel ik in een ovenschaal met olijfolie, besprinkel ik met gehakte walnoten en een eetlepel of twee edelgistvlokken en wat zout. Tien minuten in een oven op de hoogste stand en klaar.


De andere helft, te weten 500 gram, kook ik beetgaar en serveer ik met een avocado die precies de goede zacht- en/of hardheid heeft, in stukjes gesneden en ruim bestrooid met zwart zout.

Zwart zout en wit goud.

(Poëtisch intermezzo)

En daarbij gewoon hop, een verpakking vegan boterhamworst in kleine stukjes gesneden en een sausje van een pakje sojakookroom, opgewarmd met twee eetlepels edelgistvlokken, twee eetlepels amandelmeel, geraspte nootmuskaat en zout.

Bij dit alles serveerde ik in de oven gebakken aardappeltjes met veganaise en een kleurige frispittige salade van bietenblad, radijs en madeliefjes. We aten heerlijk met zijn vijven: drie volwassenen en twee kinderen.


Doei!

Ingrediënten voor de ovenasperges:
- 500 gram geschilde witte asperges
- olijfolie
- gehakte walnoten
- edelgistvlokken
- zout
Ingrediënten voor de klassieke asperges met eivocado, vegan vleeswaar en roomsaus:
- 500 gram geschilde witte asperges
- 2 flinke avocado's
- kala namak (zwart zout of zwavelzout, met eiersmaak)
- 1 verpakking plantaardige boterhamworst
- 1 pakje sojakookroom
- edelgistvlokken
- amandelmeel
- nootmuskaat
- zout

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen