donderdag 25 mei 2017

Hummus, een agressieve pollepel en een blouse

Wie is toch die man die op feestelijke dagen altijd de hummus komt serveren?

Hoi! Hummus! Het woord klinkt al lekker hè? Hmmmmmus! Ik maak wel vaker hummus, knal het maar eens in de zoekbalk van dit blog, je vindt minstens een stuk of zes zeven recepten. Ik kan er wel een boekje van maken.

Hoe gaat het met de hummus vandaag? Goed! Misschien zelfs wel heel goed. Volgens bepaalde hummuspuristen. Waarom? Omdat ik tahin gebruik. Dat doe ik heel vaak niet. Dan laat ik het weg. Of, nog erger, volgens sommigen: ik klots pindakaas door de kikkererwtenpuree. Pindapasta in plaats van sesamkaas.

Vandaag niet.  Vandaag gedraag ik me netjes volgens de traditionele regels van de hummusmakelarij. En heel misschien, ik beloof nog even niks hè,  maar heel misschien dat ik in de toekomst wel iets doe waar echte hummuspuristen hoogstwaarschijnlijk lyrisch enthousiast en euforisch door het dolle heen op reageren. Misschien maak ik ooit ook nog wel eens zélf de sesampasta. Nu niet nee, nu niet, ik heb gewoon een pot tahin staan waaruit ik put.

Ingrediënten:
- 400 gram kikkererwten  (uitlekgewicht)
- 2 eetlepels zonnebloemolie
- 2 eetlepels sesamzaadjes
- flinke snuffen naar eigen smaak van de volgende gemalen, verpoederde of verpulverde smaakmakkers: citroengras, djahé, kurkuma, kruidnagel, komijn, laos en cayennepeper
- 1 klauw verse basilicumblaadjes
- 2 dikke eetlepels tahin (sesampasta)
- sap van een halve citroen
- 2 eetlepels sojasaus
- 4 eetlepels olijfolie
- zout

Twee eetlepels zonnebloemolie warmen op in een goeie pan om in te bakken. Sesamzaadjes en alle genoemde smaakmakkertjes stuiven in de hete olie, mijn pollepel slaat ze door elkaar en buiten bewustzijn en de kikkererwten rollen de pan in. Drie minuten lang en op hoog vuur probeert de pollepel ook de kikkererwten buiten westen te timmeren maar dat lukt hem niet. Dan maar in de keukenmachine ermee.


Blijkbaar heeft mijn pollepel ook nog appeltjes te schillen met de basilicumblaadjes, de tahin, het citroensap, de sojasaus, olijfolie, een half theelepeltje zout en nog meer cayennepeper. Die lekkere dingetjes gaan ook allemaal in de keukenmachine. Het hakmes draait alles tot puree en daar zit ik nu mee.

Gelukkig krijg ik bezoek. Ik schep wat hummus in handzame eenpersoonspotjes, druk wat langwerpige groentesticks en soepstengels in de kikkererwtenpureepotjes en vraag de man die op feestelijke dagen altijd de hummus komt serveren om, juist ja, de hummus te serveren.




Doei!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen